Barania Góra ze Skrzycznego

Malinowska Skała na trasie ze Skrzycznego na Baranią Górę
Autor: Jabyrd

Wycieczka z najwyższego szczytu Beskidu Śląskiego nas drugi co do wysokości. Na całym odcinku od Skrzycznego do Baraniej Góry szlak nie opada poniżej granicy 1000 m n.p.m. Wycieczka całodniowa. By nie stracić zbyt wielu sił, można rozważyć wjazd na Skrzyczne kolejką kanapową. Po osiągnięciu Baraniej Góry najszybszym zejściem będzie szlak przez Dolinę Czarnej Wisełki do Wisły Czarne. Atrakcją szlaku jest piaskowcowa skałka na Malinowskiej Skale.

Start:

Schronisko PTTK Skrzyczne

Skrzyczne jest najwyższym szczytem Beskidu Śląskiego, ale nie tworzy osobnej grupy górskiej, tylko należy do pasma Baraniej Góry. Szczyt jest rozpoznawalny ze względu na charakterystyczną, strzelistą sylwetkę i 87-metrowy maszt nadajnika telewizyjnego. Jak ktoś nie lubi stromych podejść, to na szczyt wjechać może ze Szczyrku dwuodcinkowym wyciągiem krzesełkowym. Poniżej szczytu znajduje się Schronisko PTTK Skrzyczne. Zbudowane zostało końcem lat 30 XX w.
Dysponuje pokojami 2-, 4- i 6-osobowymi.

Schronisko PTTK Skrzyczne (1257 m) Malinowska Skała (1152 m)

Idąc od schroniska wznosimy się na szczytową kopułę Skrzycznego. Na szczycie widoczny zewsząd na trasie maszt nadajnika RTV. Szerokim grzbietem droga prowadzi na Małe Skrzyczne. Z bezleśnego Małego Skrzycznego dalej szeroką drogą do obniżenia przed Malinowską Skałą.

Malinowska Skała

Malinowska Skała (1152 m) to szczyt zwornikowy w głównym grzbiecie baraniogórskim, wysyłający na północny-zachód grzbiet biegnący przez Malinów do Przełęczy Salmopolskiej. Atrakcją szczytu jest wychodnia skalna zbudowana ze zlepieńców kwarcowych. Ma kształt ambony o długości 13 m, szerokości i wysokości 5 m.

Malinowska Skała (1152 m) Malinowska Skała - łącznik południowy (1086 m)

Malinowska Skała - łącznik południowy

Początek krótkiego zielonego szlaku łączącego szlak zielonym z Baraniej Góry na Skrzyczne ze szlakiem czerwonym z Malinowskiej Skały na Przełęcz Salmopolską. Szlak pozwala pominąć szczyt Malinowskiej Skały.

Malinowska Skała - łącznik południowy (1086 m) Zielony Kopiec (1076 m)

Zielony Kopiec

Zielony Kopiec (1152 m) jest zwornikiem dla grzbietu Cienkowa, który biegnąc na wschód rozdziela doliny Malinki i Białej Wisełki, stąd nazywany jest również Kopcem Cienkowa. Żółty szlak z Nowej Osady biegnący przez grzbiet Cienkowa dochodząc do grzbietu baraniogórskiego kończy się ok. 500 m na południe od Zielonego Kopca, w miejscu zwanym Gawlasi (1076 m). Starsze przewodniki opisują ten szlak, jako prowadzący na Zielony Kopiec, nowsze na Gawlasi. Regulamin GOT pozostając wierny tradycji ma Zielony Kopiec, a Gawlasiego nie ma.
Zielony Kopiec nazwę swą bierze z czasów, gdy grzbietem biegła granica pomiędzy księstwami cieszyńskim i oświęcimskim, a znaczono ją kopcami granicznymi. Poza tym ma kształt kopca.

Zielony Kopiec (1076 m) Magurka Wiślańska (1129 m)

Magurka Wiślańska

Magurka Wiślańska to ważny punkt zwornikowy w głównym grzbiecie baraniogórskim. Na wschód odchodzi rozróg grzbietów sięgających do dolin Soły, Leśnej i Kamesznickiego Potoku. Na grzbiecie liczne wychodnie skalne w postaci ambon, grzybów, głazów. [BS1]

Magurka Wiślańska (1129 m) Barania Góra (1220 m)

Meta:

Barania Góra

Barania Góra to drugi co do wysokości, ale najbardziej znany szczyt w Beskidzie Śląskim, wszak z niej bierze początek królowa naszych rzek. Ma dwa wierzchołki, wyższy (1220 m ) i niższy (1192 m) oddalony na południe ok. 400 zwany też Wierchem Wisełka. Barania Góra wraz z innymi szczytami tworzy wschodnie pasmo Beskidu Śląskiego zwane też Pasmem Wiślańskim.[BS1]
Nazwa ma ponoć tragiczny rodowód, bo pochodzi od tego, że spaliło się na niej 300 pasących się w lesie baranów.
Na szczycie stoi wieża widokowa, dzięki której można znaleźć się ponad lasem rezerwatu przyrody "Barania Góra" i podziwiać panoramę.