Tatry Polskie - szlaki turystyczne. Propozycje wycieczek po Tatrach Polskich.

Ogólnie o Tatrach Polskich

Tatry – najwyższe pasmo w łańcuchu Karpat. Powierzchnia Tatr wynosi 785 km², z tego około 175 km² (ponad 22%) leży w granicach Polski, a ok. 610 km² (niecałe 78%) na terytorium Słowacji. Tatry nie są wielkie, ich długość mierzona od wschodnich podnóży Kobylego Wierchu (1109 m) do południowo-zachodnich podnóży Ostrego Wierchu Kwaczańskiego (1128 m), wynosi w linii prostej 57 km, a ściśle wzdłuż grani głównej 80 km. Grań główna Tatr przebiega od Huciańskiej Przełęczy (905 m) na zachodzie do Zdziarskiej Przełęczy (1081 m) na wschodzie. Tatry są objęte ochroną przez ustanowienie na ich obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Tatry są górami młodymi, wypiętrzyły się w młodszym trzeciorzędzie tj. około 15 mln lat temu w czasie tzw. fałdowania alpejskiego. Tatry maja zróżnicowaną budowę geologiczną. Składają się na nią: granitowy trzon krystaliczny Tatr Wysokich, łupki krystaliczne i gnejsy budujące trzon krystaliczny Tatr Zachodnich oraz spoczywające na nim, sfałdowane i przemieszczone skały osadowe - wapienie, margle, dolomity, łupki ilaste, piaskowce. Tatry zostały przeobrażone w wyniku kilku zlodowaceń. Pwstały wtenczas charakterystyczne formy polodowcowe: strome ściany skalne, piętrowo usytuowane kotły, zawieszone doliny, moreny. W obszarach zbudowanych ze skał węglanowych utworzyły się formy krasowe: jaskinie, ponory, suche odcinki dolin i wywierzyska. Na terenie polskiej części Tatr odkryto do tej pory ponad 650 jaskiń.

Najwyższe szczyty Tatr Polskich

  • - Najwyższym szczytem Tatr jest znajdujący się całkowicie po słowackiej stronie Gerlach (2655 m n.p.m.), który jest również najwybitniejszym szczytem Tatr
  • - Najwyższym szczytem Tatr Polskich są Rysy (wierzchołek pn.-zach. mający 2499 m n.p.m., przez który biegnie granica Słowacji i Polski)
  • - Najwyższym szczytem znajdującym się w całości w Polsce jest Kozi Wierch (2291 m n.p.m.)
  • - Najwyższym szczytem Tatr Zachodnich jest Bystra (2248 m n.p.m.)
  • - Najwyższym polskim szczytem Tatr Zachodnich jest Starorobociański Wierch (2176 m n.p.m.)
  • - Najwyższym szczytem Tatr Zachodnich znajdującym się w całości w Polsce jest Giewont (1894 m n.p.m.)
  • .

    Szlaki Tatr Polskich

    W bazie niniejszej strony internetowej zapisano szlaki Tatr Polskich o łącznej długości 326 km.

    Gdyby pokusić się o systematykę, to chyba można podzielić szlaki na 3 kategorie, ropoczynając od najłatwiejszych:

  • szlaki łatwe: Ścieżka pod Reglami, szlaki dolin,
  • szlaki średnie: Ścieżka nad reglami, szlaki na większość szczytów Tatr Zachodnich,
  • szlaki trudne: szlaki na większość szczytów Tatr Wysokich, a ich ukoronowaniem jest Orla Perć.
  • Należy zwrócić uwagę, że trudność szlaku nie wynika tylko z konieczności posiadania odpowiedniej kondycji fizycznej, ale także, a może i przede wszystkim, z konieczności posiadania przygotowania sprawnościowego.

    Główny szlak Tatr Polskich

    Tatry nie mają jednego głównego szlaku. Może szkoda, bo chciałoby sie przejść główną grań Tatr. Niestety jej przejście z wiadomych wzgledów dostępnene jest tylko dla alpinistów. A może nie ma czego żałować, bo całe Tatry są piękne i każdy z szlaków może dostarczyć wielu przeżyć emocjonalnych i estetycznych.

    Najpopularniejsze szlaki i miejsca

    Poniżej znajduje się lista najczęściej wybieranych przez Was szlaków w gupie górskiej

    LpSzlak od - doIlość
    wyborów
    1Wodogrzmoty MickiewiczaPalenica Białczańska21716
    2Wyżnia Kira MiętusiaKiry15463
    3Polana HuciskaSiwa Polana10324
    4KuźniceMurowanica8546
    5SiklawaSchronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich7535
    6Myślenickie Turnie Kuźnice7053
    7Polana TrzydniówkaSchronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej 6737
    8Palenica BiałczańskaWodogrzmoty Mickiewicza6616
    9Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej Czarny Staw Gąsienicowy 6130
    10Czarny Staw Gąsienicowy Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej 6067
    11Wodogrzmoty MickiewiczaSchronisko PTTK nad Morskim Okiem 5961
    12DwoiśniakSchronisko PTTK na Hali Gąsienicowej 5720
    13Schronisko PTTK nad Morskim Okiem Wodogrzmoty Mickiewicza5392
    14Czarny Staw nad Morskim Okiem Rysy 5388
    15Siwa Polanaprzystanek PKS Dolina Chochołowska5234

    W oparciu o statystykę najczęściej wybieranych przez Was szlaków, powstała kolejna statystyka - najpopularniejszych miejsc w grupie górskiej .

    LPMiejsceIlość
    wyborów
    1Kuźnice67471
    2Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej 59391
    3Wodogrzmoty Mickiewicza53824
    4Palenica Białczańska35678
    5Wyżnia Kira Miętusia32678
    6Schronisko PTTK nad Morskim Okiem 30360
    7Siklawa30283
    8Kiry26874
    9Kasprowy25487
    10Murowanica23831

    Źródła danych

  • "Tatry Polskie" - mapa wyd. COMPASS, wydanie V, Kraków 2010
  • Józef Nyka "Tatry - przewodnik" - wyd. TRAWERS, wydanie II, Warszawa 1994
  • Biela VodaBłyszczBobrovecké sedlo / Bobrowiecka PrzełęczBobrowiecki ŻlebBrzezinyButorowy Wierch Bystrá / BystraBystrá lávka / Bystra ŁawkaBystry KarbChata pod Rysmi / Schronisko pod RysamiChuda Przełęcz CiemniakCzarny Staw Gąsienicowy Czarny Staw nad Morskim Okiem Czerwona Przełęcz Czerwony Staw w Dolinie PańszczycyDolina BiałegoDolina Białego (górne piętro)Dolina FilipkaDolina JarząbczaDolina ku DziurzeDolina za BramkąDolina za Mnichem Dom Turysty PTTKDwoiśniakGáborov zadok / Dolina Zadnia GaborowaGiewont Gładka PrzełęczGronikGrześGubałówkaHlinská dolina, ústie / Dolina Hlińska wylotHotel PTTK KalatówkiIwaniacka PrzełęczJamnícke sedlo / Jamnicka PrzełęczJarząbczy Wierch Jaskinia MroźnaJaskinia MylnaJaskinia RaptawickaJaskinia Smocza Jama / Wąwóz KrakówJaszczurówkaJuráňova dolina / Dolina JuraniowaKasprowyKiryKlasztor AlbertynekKlasztor AlbertynówKmeťov vodopád / Niżnia Niewcyrska SiklawaKobylarzKondracka Przełęcz WyżniaKończysty Wierch Kopa Kondracka Kopieniec Wielki Kôprovský štít / Koprowy WierchKościelec Kozi WierchKozia DolinkaKozia Przełęcz KrzesanicaKuźniceLiptovský košiar / Liptowski KoszarLodowe ŹródłoLysá Poľana / Łysa PolanaMagura Witowska MałołączniakMurowanicaMyślenickie Turnie NędzówkaNižné Temnosmrečinské pleso / Niżni CiemnosmreczNiżnia Kominiarska PolanaNosal Nosalowa Przełęcz Olczyska PolanaOravice / OrawiceOrnak Palenica BiałczańskaPańszczycki PotokPlačlivô, rázcestie / Rohacz Płaczliwy rozdrożePod Klinom / Pod KlinemPod SmrekomPod Temnými smrečinami / Rozdroże w Ciemnych SmrPolana Biały PotokPolana HuciskaPolana PisanaPolana pod WołoszynemPolana Stoły Polana StrążyskaPolana TrzydniówkaPrzełęcz BiałegoPrzełęcz Karb Przełęcz Kondracka Przełęcz Krzyżne Przełęcz Liliowe Przełęcz między KopamiPrzełęcz Mięguszowiecka pod Chłopkiem Przełęcz pod Kopą Kondracką Przełęcz Przysłop Miętusi Przełęcz PyszniańskaPrzełęcz w Grzybowcu przystanek PKS Dolina ChochołowskaPsia Trawka Rakoń rázcestie pod Tomanovou / rozdroże pod Doliną ToRázcestie v Smutnej doline / rozdroże w Dolinie RomaRówień Waksmundzka Rusinowa Polana Rysy RzeżuchySarnia Skała Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej Schronisko PTTK na Hali Kondratowej Schronisko PTTK na Hali Ornak Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej Schronisko PTTK nad Morskim Okiem Schronisko PTTK w RoztoceSchronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskichsedielko pod Umrlou / Przełęcz pod Umarłą KopkąSedlo Zábrať / Zabratowa PrzełęczSiklawaSiklawicaSiwa PolanaSiwa Przełęcz Siwy ZwornikSkrajny Granat Smreczyński Staw Starorobociańska DolinaStarorobociańska RówieńStarorobociański Wierch Szeroki PiargSzpiglasowa Przełęcz szpital zakaźnyŚwinicaŚwinicka Przełęcz Tablica S.BronikowskiegoŤatliakova chata / Bufet RohackiTomanowa PrzełęczToporowa CyrhlaTrzydniowiański Wierch Vanička / WaniczkaVyšné Kôprovské sedlo / Wyżnia Koprowa PrzełęczWielka Polana w Dolinie Małej ŁąkiWierch Poroniec Wodogrzmoty MickiewiczaWołowiecWrota Chałubińskiego Wylot ku DziurzeWylot za BramkąWyżnia Dolina ChochołowskaWyżnia Kira MiętusiaWyżnia Tomanowa PolanaZadná Látaná dolina / Dolina Zadnia ŁatanaZadni GranatZáhradkyZakopane Hotel KasprowyZaworyZawracie ZawratŽiarske sedlo / Żarska PrzełęczZielony Staw Gąsienicowy Żleb Kulczyńskiego

    W tym miejscu można zapoznać się z opisami wybranych szlaków Tatr Polskich. Jeżeli chcesz zaplanować wycieczkę, to przejdź do opisu wybranego szlaku i wybierz znajdujący się tam przycisk 'Do kalkulatora szlaków'. Jeżeli poniżej nie znajdujesz interesujacego Cię szlaku, to przejdź do 'Kalkulatora szlaków' wybierając ten przycisk:

    Kalkulator szlaków - Tatry Polskie

    szlak z Kir


    Start: Kiry
    Kiry (927 m) Wyżnia Kira Miętusia (962 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Idziemy bitą drogą, szeroką polaną wzdłuż Kościeliskiego Potoku.
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 5.2 km/h

    Wyżnia Kira Miętusia
    Wyżnia Kira Miętusia, zwana też często po prostu Kirą Miętusią to rozległa polana z szopami. Na wiosnę pokrywają ją łany krokusów. [ET]
    Wyżnia Kira Miętusia (962 m) Chuda Przełęcz (1850 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wspólnie ze znakami czarnymi prowadzącymi Ścieżką ponad Reglami, wchodzimy w las. Już po 200 metrach następuje rozejście szlaków. Teraz mozolnie do góry przez las. Po drodze Polana Upłaz z widokiem na Kominiarski Wierch. Dalej lasem, a po osiągnięciu granicy lasu, spotykamy ciekawą skałę o nazwie Piec. Dalej szlak oferuje widoki na Giewont i Małołączniak. Po kosodrzewinie pojawia się piętro hal. Dochodzimy do Chudej Przełęczy.
    Czas przejścia: 2 godz. 30 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:900 m | Śr. nachylenie:25.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Chuda Przełęcz
    Chuda Przełęcz (1850 m) Ciemniak (2096 m)
    Podchodzimy Twardym Grzbietem. Szeroką, grzbietowa ścieżka prowadzi dość stromo pod górę.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:16.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Meta: Ciemniak


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 30 min. | Długość: 6.3 km | Suma podejść:1170 m | Śr. nachylenie:18.6% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków

    Piękny widokowo. Cały czas biegnie grzbietem pomiędzy dolinami Kościeliską i Miętusią


    Start: Kiry
    Kiry (927 m) Wyżnia Kira Miętusia (962 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Idziemy bitą drogą, szeroką polaną wzdłuż Kościeliskiego Potoku.
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 5.2 km/h

    Wyżnia Kira Miętusia
    Wyżnia Kira Miętusia, zwana też często po prostu Kirą Miętusią to rozległa polana z szopami. Na wiosnę pokrywają ją łany krokusów. [ET]
    Wyżnia Kira Miętusia (962 m) Chuda Przełęcz (1850 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wspólnie ze znakami czarnymi prowadzącymi Ścieżką ponad Reglami, wchodzimy w las. Już po 200 metrach następuje rozejście szlaków. Teraz mozolnie do góry przez las. Po drodze Polana Upłaz z widokiem na Kominiarski Wierch. Dalej lasem, a po osiągnięciu granicy lasu, spotykamy ciekawą skałę o nazwie Piec. Dalej szlak oferuje widoki na Giewont i Małołączniak. Po kosodrzewinie pojawia się piętro hal. Dochodzimy do Chudej Przełęczy.
    Czas przejścia: 2 godz. 30 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:900 m | Śr. nachylenie:25.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Chuda Przełęcz
    Chuda Przełęcz (1850 m) Ciemniak (2096 m)
    Podchodzimy Twardym Grzbietem. Szeroką, grzbietowa ścieżka prowadzi dość stromo pod górę.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:16.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Meta: Ciemniak


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 30 min. | Długość: 6.3 km | Suma podejść:1170 m | Śr. nachylenie:18.6% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków


    Start: Kopa Kondracka
    Kopa Kondracka (2005 m) Małołączniak (2096 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Idąc grzbietem, schodzimy ścieżką na Małołącką Przełęcz, a z niej dość stromo w górę na szczyt Małołączniaka.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:220 m | Śr. nachylenie:16.9% |Suma zejść:135 m | Śr. nachylenie w zejściu: 10.4% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Małołączniak
    Czerwone Wierchy to grzbiet, który tworza cztery szczyty: Ciemniak, Krzesanica, Małołączniak i Kopa Kondracka. Czerwone Wierchy są stosunkowo łatwo dostępne, a roztaczają się z nich rozległe widoki, stąd są celem licznych turystów. Wierzchołki są trawiaste i łagodne, ale poniżej zbocza często kończą się stromymi urwiskami, co przy załamaniu pogody bywało przyczyną licznych wypadków.
    Małołączniak (2096 m) Krzesanica (2122 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Idąc grzbietem, chodzimy łagodnie w dół na Litworową Przełęcz. Teraz podchodzimy łagodnie w górę na szczyt Krzesanicy, najwyższego szczytu w grani Czerwonych Wierchów. Należy zachować ostrożność ze względu na znajdujące się z prawej strony szlaku potężne urwiska.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:80 m | Śr. nachylenie:8.0% |Suma zejść:50 m | Śr. nachylenie w zejściu: 5.0% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Krzesanica
    Krzesanica (2122 m) Ciemniak (2096 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Grzbietową ścieżką obniżamy się łagodnie do Mułowej Przełęczy, po czym wznosimy się łagodnie na Ciemniak.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:30 m | Śr. nachylenie:6.0% |Suma zejść:60 m | Śr. nachylenie w zejściu: 12.0% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Meta: Ciemniak


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 10 min. | Długość: 2.8 km | Suma podejść:330 m | Śr. nachylenie:11.8% |Suma zejść:245 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.8% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Oryginalne krajobrazy skalne


    Start: Schronisko PTTK na Hali Ornak
    Dolina Kościeliska była celem wycieczek od początków turystyki w Tatrach. Pierwsza altana powstała przy Lodowym Źródle w 1875 r., pierwsze schronisko na Hali Pysznej w 1911 r. Obecne schronisko oddano do użytku w 1948 r. [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Ornak (1100 m) Wyżnia Tomanowa Polana (1476 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szeroką leśną ścieżką, lekko wznosząc się, wzdłuż Tomanowego Potoku. Po drodze Niżna Polana Tomanowa.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:380 m | Śr. nachylenie:15.2% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Wyżnia Tomanowa Polana
    Wyżnia Tomanowa Polana (1476 m) Chuda Przełęcz (1850 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Przez las wąską ścieżką. Powyżej granicy lasu przechodzimy przez Czerwony Żleb opadający z Ciemniaka. Stromo pod górę przez kosodrzewinę i skały.
    Czas przejścia: 1 godz. 30 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:370 m | Śr. nachylenie:12.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Chuda Przełęcz
    Chuda Przełęcz (1850 m) Ciemniak (2096 m)
    Podchodzimy Twardym Grzbietem. Szeroką, grzbietowa ścieżka prowadzi dość stromo pod górę.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:16.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Meta: Ciemniak


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 15 min. | Długość: 7.0 km | Suma podejść:1000 m | Śr. nachylenie:14.3% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980


    Do kalkulatora szlaków

    szlak spacerowy po dolince. Z centrum Zakopanego można dojść ulicą Małe Żywczańskie


    Start: Dolina Białego
    Dolina Białego (910 m) Dolina Białego (górne piętro) (1092 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szeroką ścieżką wzdłuż Białego Potoku przekraczając go kilkakrotnie. Po obu stronach ciekawe skałki. Pod koniec kilka małych wodospadów, po czym szlak pnie się w górę przez las do złączenia na Polanie Białego ze Ścieżką nad Reglami.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.2 km | Suma podejść:340 m | Śr. nachylenie:15.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Dolina Białego (górne piętro)
    Dolina Białego (górne piętro) (1092 m) Dolina Białego (910 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Z Polany Białego szlak opada przez las w dno doliny. Doszedłszy do Białego Potoku napotykamy kilka małych wodospadów. Po obu stronach ciekawe skałki. Szeroką ścieżką wzdłuż Białego Potoku przekraczając go kilkakrotnie.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:2.2 km | Brak podejść |Suma zejść:340 m | Śr. nachylenie w zejściu: 15.5% | Śr. prędkość: 2.9 km/h

    Meta: Dolina Białego


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 45 min. | Długość: 4.4 km | Suma podejść:340 m | Śr. nachylenie:7.7% |Suma zejść:340 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.7% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak spacerowy po dolince. Z centrum Zakopanego można dojść ulicami Strążyską i dalej Drogą do Daniela.


    Start: Wylot ku Dziurze
    Wylot ku Dziurze (900 m) Dolina ku Dziurze (1010 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Ścieżką przez gęsty las, na początku prawie płasko, a przed samą jaskinią dość stromo. Do otworu jaskini po kamiennych stopniach. Do zwiedzenia jaskini potrzebna jest latarka.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:110 m | Śr. nachylenie:7.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Dolina ku Dziurze
    Dolina ku Dziurze (1010 m) Wylot ku Dziurze (900 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Z jaskini w dół po kamiennych stopniach. Ścieżką przez gęsty las, najpierw dość stromo w dół, a potem prawie płasko do wylotu dolinki.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Brak podejść |Suma zejść:110 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.3% | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Wylot ku Dziurze


    RAZEM - Czas przejścia:0 godz. 50 min. | Długość: 3.0 km | Suma podejść:110 m | Śr. nachylenie:3.7% |Suma zejść:110 m | Śr. nachylenie w zejściu: 3.7% | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak spacerowy po dolince. Z centrum Zakopanego do wylotu doliny można dojść ulicą Krzeptówki do Sanktuarium M.B.Fatimskiej, a następnie Drogą do Walczaków.


    Start: Wylot za Bramką
    Wylot za Bramką (934 m) Dolina za Bramką (1000 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Atrakcją szlaku jest malowniczość doliny, a w szczególności fantazyjne formacje skalne Jasiowych Turni. Ścieżka biegnie wzdłuż Potoku zza Bramki. Szlak kończy się w miejscu, gdzie dolina rozwidla się.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:0.8 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:2.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Dolina za Bramką
    Dolina za Bramką (1000 m) Wylot za Bramką (934 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Z miejsca, gdzie Dolina za Bramką rozwidla się, szlak prowadzi wzdłuż potoku do wylotu doliny.
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:0.8 km | Brak podejść |Suma zejść:20 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.5% | Śr. prędkość: 3.2 km/h

    Meta: Wylot za Bramką


    RAZEM - Czas przejścia:0 godz. 35 min. | Długość: 1.6 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.3% |Suma zejść:20 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.3% | Śr. prędkość: 2.7 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak spacerowy od dolinki do dolinki. Poniżej czasy zwiedzania poszczególnych dolinek reglowych


    Start: Murowanica
    Murowanica (941 m) Dolina Białego (910 m)
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:2.3 km | Brak podejść |Suma zejść:30 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.3% | Śr. prędkość: 5.5 km/h

    Dolina Białego
    Dolina Białego (910 m) Wylot ku Dziurze (900 m)
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.0 km | Brak podejść |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.0% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Wylot ku Dziurze
    Wylot ku Dziurze (900 m) Roma (907 m)
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:7 m | Śr. nachylenie:1.4% | Brak zejść | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Roma
    Roma (907 m) Wylot za Bramką (934 m)
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Wylot za Bramką


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 15 min. | Długość: 5.3 km | Suma podejść:27 m | Śr. nachylenie:0.5% |Suma zejść:40 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.8% | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak z Kużnic przez Polanę Kondracką


    Start: Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]
    Kuźnice (1010 m) Klasztor Albertynek (1110 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Od dolnej stacji kolejki linowej na Kasprowy Wierch idziemy szeroką, kamienną, leśną drogą - Drogą Brata Alberta.
    Czas przejścia: 21 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:100 m | Śr. nachylenie:14.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Klasztor Albertynek
    Klasztor Albertynek (1110 m) Hotel PTTK Kalatówki (1198 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Mijając z prawej klasztor Albertynów, a z lewej klasztor Albertynek mamy przed sobą rozdroże, które pozwala nam wybrać jeden z dwóch wariantów: na wprost do Hotelu Górskiego Kalatówki, w lewo przejście omijające hotel. Obydwa warianty łączą się na polanie za hotelem.
    Czas przejścia: 23 min. | Długość odcinka:0.9 km | Suma podejść:88 m | Śr. nachylenie:9.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.3 km/h

    Hotel PTTK Kalatówki
    Polana Kalatówki to malownicza łąka górska, piękna szczególnie wiosną, gdy kwitną krokusy. Dawniej na polanie stały szałasy pasterskie. Schronisko, a właściwie hotel, oddano do użytku w 1938 r. Wybudowało je Tatrzańskie Towarzystwo Narciarskie, a projekt schroniska wykonał Józef Jaworski, architekt i jednocześnie biegacz, wielokrotny mistrz Polski. [SKP] [TAT]
    Hotel PTTK Kalatówki (1198 m) Schronisko PTTK na Hali Kondratowej (1333 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Leśna droga wznosi się lekko prowadząc do widokowej Polany Kondratowej.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:2.0 km | Suma podejść:135 m | Śr. nachylenie:6.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.4 km/h

    Schronisko PTTK na Hali Kondratowej
    Dolina Kondratowa stanowi górne, zachodnie piętro Doliny Bystrej, która jest największą doliną walną Tatr. Schronisko na Hali Kondratowej jest natomiast najmniejszym schroniskiem w Tatrach. Powstało w 1948 r. i od początku gazduje w nim rodzina Skupniów. Najpierw Stanisław Skupień - narciarz, olimpijczyk, później jego syn Andrzej, a teraz wnuczka. W kwietniu 1953 r. zawaliła się turniczka pod granią Długiego Giewontu. Kamień o wadze 30 ton z wielką siłą wbił się w narożnik jadalni. Głaz można oglądać do dzisiaj. Kolejne głazy z lawiny leżą nieopodal schroniska. [SKP] [TAT]
    Schronisko PTTK na Hali Kondratowej (1333 m) Przełęcz Kondracka (1723 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Łagodnie pod górę dochodząc do kotlinki o nazwie Piekło. Coraz bardziej stromo w górę po kamiennych stopniach, najpierw prosto, a na koniec w kilka zakosów dochodzimy do Przełęczy Kondrackiej.
    Czas przejścia: 1 godz. 25 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:390 m | Śr. nachylenie:21.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.3 km/h

    Przełęcz Kondracka
    Najniższa przełęcz między Giewontem a Kondracką Kopą, między Doliną Kondratową a Doliną Małej Łąki. Piękny widok na Wysokie Tatry i Dolinę Kondratową.
    Przełęcz Kondracka (1723 m) Kondracka Przełęcz Wyżnia (1765 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Grzbietem łagodnie w górę.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.4 km | Suma podejść:40 m | Śr. nachylenie:10.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Kondracka Przełęcz Wyżnia
    Kondracka Przełęcz Wyżnia (1765 m) Giewont (1909 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Grzbietem w górę, dość łagodnie do rozdroża, które rozpoczyna i kończy jednokierunkowy szlak na szczyt Giewontu i powrót ze szczytu. Na szczyt udajemy się ścieżką biegnącą w prawo. Kamienna ścieżka doprowadza do łańcuchów ubezpieczających wejście na szczyt. Należy zachować dużą ostrożność ze względu na ekspozycję oraz śliskość wychodzonej wapiennej skały.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:130 m | Śr. nachylenie:18.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Meta: Giewont
    Sylwetka Giewontu kojarzy się z śpiącym rycerzem, a wszyscy znamy legendę o śpiących rycerzach, a jeżeli nie pamietamy, to pomoże nam telewizja z reklamą o piwie, które ponoć jest z Tatr. Giewont jest bardzo popularnym szczytem. W lecie tworzą się długie kolejki przy ostatnim odcinku szlaku na Giewont, na któym obowiązuje ruch jednostronny. Giewont jest rekordzistą jeśli chodzi o ilość wypadków śmiertelnych w Tatrach – zginęło na nim ponad 50 turystów (por. Wikipedia: Wielki Giewont).


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 14 min. | Długość: 6.5 km | Suma podejść:883 m | Śr. nachylenie:13.6% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994
    [ZAK_K] www.zakopane.pl/strefa-turystyczna/kultura/miejsca/muzea/zespol-dworsko-parkowy-w-kuznicach/


    Do kalkulatora szlaków

    szlak Doliną Strążyską


    Start: Roma
    Roma (907 m) Polana Strążyska (1040 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Atrakcjami wycieczki Doliną Strążyską są widok na strome ściany Giewontu oraz ciekawe skały wzdłuż szlaku. Szlak lekko wznosząc się biegnie wzdłuż Strążyskiego Potoku. Wychodzi na Polanę Strążyską, gdzie szałasy i bufet.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:1.6 km | Suma podejść:140 m | Śr. nachylenie:8.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.7 km/h

    Polana Strążyska
    Polana Strążyska (1040 m) Przełęcz w Grzybowcu (1311 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Przez mostek na Strążyskim Potoku. W górę przez gęsty las.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:270 m | Śr. nachylenie:18.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Przełęcz w Grzybowcu
    Przełęcz w Grzybowcu (1311 m) Kondracka Przełęcz Wyżnia (1765 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Lasem podchodzimy na grzbiet Grzybowca. Wychodząc poza górną granicę lasu, osiągamy grzbiet i teraz podchodzimy ścieżką po grzbiecie. Trudniejszym miejscem jest wąskie przejście pomiędzy skałami o nazwie Szczerbinka. Po drodze piękne widoki na Giewont i otoczenie Doliny Małej Łąki. Po osiągnięciu przełęczy Siodło podchodzimy do Kondrackiej Przełęczy Wyżniej.
    Czas przejścia: 1 godz. 15 min. | Długość odcinka:2.2 km | Suma podejść:450 m | Śr. nachylenie:20.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Kondracka Przełęcz Wyżnia
    Kondracka Przełęcz Wyżnia (1765 m) Giewont (1909 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Grzbietem w górę, dość łagodnie do rozdroża, które rozpoczyna i kończy jednokierunkowy szlak na szczyt Giewontu i powrót ze szczytu. Na szczyt udajemy się ścieżką biegnącą w prawo. Kamienna ścieżka doprowadza do łańcuchów ubezpieczających wejście na szczyt. Należy zachować dużą ostrożność ze względu na ekspozycję oraz śliskość wychodzonej wapiennej skały.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:130 m | Śr. nachylenie:18.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Meta: Giewont
    Sylwetka Giewontu kojarzy się z śpiącym rycerzem, a wszyscy znamy legendę o śpiących rycerzach, a jeżeli nie pamietamy, to pomoże nam telewizja z reklamą o piwie, które ponoć jest z Tatr. Giewont jest bardzo popularnym szczytem. W lecie tworzą się długie kolejki przy ostatnim odcinku szlaku na Giewont, na któym obowiązuje ruch jednostronny. Giewont jest rekordzistą jeśli chodzi o ilość wypadków śmiertelnych w Tatrach – zginęło na nim ponad 50 turystów (por. Wikipedia: Wielki Giewont).


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 15 min. | Długość: 6.0 km | Suma podejść:990 m | Śr. nachylenie:16.5% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    spacer po Gubałówce i podziwianie panoramy Tatr


    Start: Dom Turysty PTTK
    Zakopane, słusznie kojarzone z Tatrami, leży na granicy dwóch jednostek topograficznych: Tatr Zachodnich i Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Jeżeli jest ktoś, kto ma wątpliwości, to niech wie, że sławna Gubałówka nie jest jednym z najniższych szczytów Tatr, ale jednym z najwyższych wymienionego Pogórza. Jeżeli mamy na myśli szlaki turystyczne Zakopanego, to przyjmijmy, że chodzi o szlaki w Tatrach i Pogórzu, które znajdują się w najbliższej okolicy Zakopanego.
    Dom Turysty PTTK (835 m) Gubałówka (1123 m)
    Czas przejścia: 1 godz. 15 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:300 m | Śr. nachylenie:12.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Gubałówka
    Gubałówka (1123 m) Butorowy Wierch (1145 m)
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:2.0 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Butorowy Wierch
    Butorowy Wierch (1145 m) Dom Turysty PTTK (835 m)
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:4.0 km | Brak podejść |Suma zejść:310 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.8% | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Meta: Dom Turysty PTTK
    Zakopane, słusznie kojarzone z Tatrami, leży na granicy dwóch jednostek topograficznych: Tatr Zachodnich i Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Jeżeli jest ktoś, kto ma wątpliwości, to niech wie, że sławna Gubałówka nie jest jednym z najniższych szczytów Tatr, ale jednym z najwyższych wymienionego Pogórza. Jeżeli mamy na myśli szlaki turystyczne Zakopanego, to przyjmijmy, że chodzi o szlaki w Tatrach i Pogórzu, które znajdują się w najbliższej okolicy Zakopanego.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 30 min. | Długość: 8.5 km | Suma podejść:320 m | Śr. nachylenie:3.8% |Suma zejść:310 m | Śr. nachylenie w zejściu: 3.6% | Śr. prędkość: 3.4 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    na piechotkę, dla tych, co nie dostali biletu na kolejkę.


    Start: Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]
    Kuźnice (1010 m) Myślenickie Turnie (1352 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżka prowadzi doliną Bystrej, a następnie Kasprowego Potoku, przez las wznosząc się łagodnie. Po przejściu pod trasą kolejki linowej szlak skręcając w prawo upuszcza dolinę i szerokim łukiem wznosi się na Myślenickie Turnie, gdzie znajduje się pośrednia stacja kolejki na Kasprowy Wierch.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:4.0 km | Suma podejść:340 m | Śr. nachylenie:8.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.0 km/h

    Myślenickie Turnie
    Myślenickie Turnie (1352 m) Kasprowy Wierch (1985 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak prowadzi krótko przez las, by doprowadzić do strefy kosodrzewiny a następnie traw. Szlak wznosi się po kamiennych stopniach, miejscami w zakosy, ale głównie prosto, po grzbiecie doprowadzając do szczytu Kasprowego Wierchu.
    Czas przejścia: 1 godz. 30 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:630 m | Śr. nachylenie:18.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.3 km/h

    Meta: Kasprowy Wierch
    Kasprowy Wierch sławę zawdzięcza kolejce gondolowej, a sama kolejka jest sławna z długich kolejek przed kasą.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 30 min. | Długość: 7.5 km | Suma podejść:970 m | Śr. nachylenie:12.9% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [ZAK_K] www.zakopane.pl/strefa-turystyczna/kultura/miejsca/muzea/zespol-dworsko-parkowy-w-kuznicach/


    Do kalkulatora szlaków

    szlak z Gronika


    Start: Gronik
    Gronik (930 m) Wielka Polana w Dolinie Małej Łąki (1170 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szeroką ścieżką przez las, lekko wznosząc się, idąc wzdłuż Małołąckiego Potoku. Szlak wyprowadza na Wielką Polanę Małołącką, skąd wspaniałe widoki na Giewont, Wielką i Pośrednią Turnię w masywie Małołączniaka.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:240 m | Śr. nachylenie:9.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.8 km/h

    Wielka Polana w Dolinie Małej Łąki
    Dolina Małej Łąki to jedyna z walnych dolin polskich Tatr w całości wyżłobiona w skałach osadowych. Dolina biegnie w górę na południe, kończąc się u stóp Małołączniaka i Kondrackiej Kopy. W środkowej części doliny rozciąga się na długości Wielka Polana. Do 1961 r. pasło się ok. 500 owiec, a do 1967 r. stało 20 szałasów pasterskich. Z doliny widok na urwiska Giewontu i Wielkiej Turni.
    Wielka Polana w Dolinie Małej Łąki (1170 m) Przełęcz Kondracka (1723 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Wędrujemy płaską doliną wśród traw i kwiatów. Wchodzimy do lasu, w którym dość stromo pod górę aż do granicy lasu. Szlak prowadzi po głazach, co sprawia, że czasem będzie potrzebna pomoc rąk. Należy zachować ostrożność wobec kruchego podłoża i osuwających się kamieni. Na koniec szlak wznosi się po kamiennych schodkach.
    Czas przejścia: 1 godz. 35 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:560 m | Śr. nachylenie:16.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Przełęcz Kondracka
    Najniższa przełęcz między Giewontem a Kondracką Kopą, między Doliną Kondratową a Doliną Małej Łąki. Piękny widok na Wysokie Tatry i Dolinę Kondratową.
    Przełęcz Kondracka (1723 m) Kopa Kondracka (2005 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Północnym grzbietem Kopy Kondrackiej szeroką ścieżką wchodzimy mozolnie pod górę.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:280 m | Śr. nachylenie:18.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.3 km/h

    Meta: Kopa Kondracka


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 55 min. | Długość: 7.5 km | Suma podejść:1080 m | Śr. nachylenie:14.4% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Do kalkulatora szlaków


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Przełęcz Karb (1853 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak prowadzi stromo w górę po kamiennych stopniach, czasem przeciska się wśród skał. Doprowadza do grani Małego Kościelca, a następnie na jego szczyt, po czyt obniżając się lekko doprowadza do Przełęczy Karb.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:230 m | Śr. nachylenie:19.2% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Przełęcz Karb
    Niezbyt wybitna, wąska przełęcz (1853 m) pomiędzy Kościelcem a długim grzbietem Małego Kościelca. Z Karbu widać Świnicę i Kasprowy Wierch, a także usianą stawami południowo-zachodnią gałąź Doliny Gąsienicowej. W 1902 roku Towarzystwo Tatrzańskie zbudowało szlak z Karbu na Przełęcz Świnicką, który jednak po II wojnie światowej został zlikwidowany. Słowo karb określa płytko wcięte siodełko lub przełączkę. [ET]
    Przełęcz Karb (1853 m) Kościelec (2155 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Najpierw łagodnie kamienna ścieżka doprowadza do kilkumetrowego progu skalnego. Bez pomocy łańcuchów musimy wykazać się podstawowymi umiejętnościami wspinaczkowymi. Szlak wiedzie zakosami w górę po stromych płytach skalnych, gdzie im bliżej szczytu, tym szlak staje się bardziej stromy i bardziej wymagający użycia rąk i pewnego stawiania kroków. Cały czas wymaga uważnej obserwacji oznakowanie szlaku.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:300 m | Śr. nachylenie:30.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Meta: Kościelec
    Kościelec (2155 m) wznosi się w bocznej grani odchodzącej na północ od Zawratowej Turni i rozdzielającej górną część Doliny Gąsienicowej na dwie gałęzie. Od Zadniego Kościelca (2162 m) oddziela go Kościelcowa Przełęcz, a od Małego Kościelca przełęcz Karb. Piramida Kościelca widziana z północy przypomina kościół – stąd nazwa. Jest to szczyt popularny zarówno wśród turystów, jak i taterników. W marcu 1911 r. na szczyt Kościelca weszli na nartach Mariusz Zaruski i Stanisław Zdyb, przecierając tym samym pierwsze szlaki taternictwa narciarskiego. W 1929 roku na zachodniej ścianie szczytu zginął Mieczysław Świerz – taternik, narciarz i pisarz tatrzański. W 1962 r. na Zadnim Kościelcu poniósł śmierć Jan Długosz, jeden z czołowych polskich taterników. Na szczyt wchodzono od dawna - pierwsze znane wejście Antoni Hoborski w 1845 r.; zimą po raz pierwszy zdobyli Kościelec Mieczysław Karłowicz i Roman Kordys w 1908 r. Panorama ze szczytu nie jest zbyt rozległa, ale widać stąd wszystkie stawy w Dolinie Gąsienicowej, a ekspozycja też robi wrażenie. [ET]


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 50 min. | Długość: 4.0 km | Suma podejść:650 m | Śr. nachylenie:16.3% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.w Dolinie Pięciu Stawów


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Siklawa (1669 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Płasko kamienną ścieżką.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:1 m | Śr. nachylenie:0.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Siklawa
    Siklawa to najwyższy wodospad w Polsce (70 m). Nie jest najwyższym w całych Tatrach (najwyższym jest Ciężka Siklawa u progu Doliny Ciężkiej wys. 100 m), ale jest najpotężniejszy. Spada dwiema, a niekiedy trzema, nawet czterema strugami (które tworzą duże kaskady) ze ściany stawiarskiej Doliny Pięciu Stawów Pol. do Doliny Roztoki. Od dawna była Siklawa często odwiedzana, opiewana wierszem i prozą, malowana, rysowana i fotografowana. W gwarze podhalańskiej oznacza wodospad. Są też inne terminy oznaczające wodospad w Tatrach: siklawica, sikawka, sika, skok, wodogrzmot. [ET] [TAT]
    Siklawa (1669 m) Kozi Wierch (2291 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Najpierw szlakiem niebieskim wzdłuż Wielkiego Stawu Polskiego ścieżka wznosi się lekko. Mijamy odejście szlaku żółtego na Krzyżne i ma następnym rozwidleniu wchodzimy na szlak czarny. Wznosimy się łagodnie po trawiastym grzbiecie Koziego Wierchu. Oglądając się za siebie możemy podziwiać widoki na Dolinę Pięciu Stawów i wznoszące się nad nią Miedziane i Szpiglasowy Wierch. Dalej już bardziej stromo, zakosami, skalistym terenem Szerokiego Żlebu. Na koniec trawersujemy żleb wychodząc na grań Orlej Perci. Teraz już Orlą Percią stromo w górę, ale bez większych trudności wchodzimy na szczyt Koziego Wierchu.
    Czas przejścia: 1 godz. 35 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:620 m | Śr. nachylenie:24.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.6 km/h

    Meta: Kozi Wierch
    Orla Perć czyli tylko dla orłów - wiadomo, najtrudniejszy szlak w Tatrach Polskich. Trudno Orlą Perć przejść, a co dopiero przy załamaniu pogody, gdy trzeba jeszcze bezpiecznie z niej zejść. Zatem, oprócz tabelki z poszczególnymi odcinkami Orlej Perci, przedstawiono poniżej wszyskie 10 szlaków zejściowych z poszczególnych etapów Orlej Perci.


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 40 min. | Długość: 3.0 km | Suma podejść:621 m | Śr. nachylenie:20.7% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 1.8 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.Murowaniec na Gąsienicowej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Kozia Dolinka (1788 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką szlak obchodzi z lewej strony Czarny Staw Gąsienicowy. W połowie drogi w lewo odchodzi żółty szlak na Skrajny Granat. Po obejściu stawu, szlak zaczyna się wznosić przez rumowiska skalne.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.7 km | Suma podejść:170 m | Śr. nachylenie:10.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Kozia Dolinka
    Górna część Doliny Czarnej Gąsienicowej pomiędzy Kozim Wierchem a Zadnim Granatem.
    Kozia Dolinka (1788 m) Kozia Przełęcz (2137 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Mijamy Zmarzły Staw. Wspinamy się w górę po skałach. W lewo odchodzi zielony szlak w kierunku Zadniego Granatu i Żlebu Kulczyńskiego. My dalej żółtym przez rumowisko skalne. Dalej zakosami wśród głazów przez trawy dochodzimy do łańcuchów z pomocą których trawersujemy płytę i pniemy się w górę. Potem łagodniejszy odcinek i wreszcie dojście stromą rynną na przełęcz.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:350 m | Śr. nachylenie:29.2% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.2 km/h

    Meta: Kozia Przełęcz


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 10 min. | Długość: 4.7 km | Suma podejść:640 m | Śr. nachylenie:13.6% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.w Dolinie Pięciu Stawów


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Siklawa (1669 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Płasko kamienną ścieżką.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:1 m | Śr. nachylenie:0.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Siklawa
    Siklawa to najwyższy wodospad w Polsce (70 m). Nie jest najwyższym w całych Tatrach (najwyższym jest Ciężka Siklawa u progu Doliny Ciężkiej wys. 100 m), ale jest najpotężniejszy. Spada dwiema, a niekiedy trzema, nawet czterema strugami (które tworzą duże kaskady) ze ściany stawiarskiej Doliny Pięciu Stawów Pol. do Doliny Roztoki. Od dawna była Siklawa często odwiedzana, opiewana wierszem i prozą, malowana, rysowana i fotografowana. W gwarze podhalańskiej oznacza wodospad. Są też inne terminy oznaczające wodospad w Tatrach: siklawica, sikawka, sika, skok, wodogrzmot. [ET] [TAT]
    Siklawa (1669 m) Tablica S.Bronikowskiego (1740 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżka wznosi się lekko wśród kosodrzewiny. Mijamy odchodzące na północ szlaki na Krzyżne, a dalej na Kozi Wierch. Dochodzimy do skrzyżowania ze szlakiem żółtym, który na południe prowadzi na Szpiglasową Przełęcz, a nieco dalej skręca na północ na Kozią Przełęcz.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.5 km/h

    Tablica S.Bronikowskiego
    Tablica znajduje się w miejscu wypadku, który zdarzył się w 1917 r. podczas wspinaczki południową ścianą Zamarłej Turni. 22-letni taternik Stanisław Bronikowski to pierwsza ofiara Zamarłej Turni.
    Tablica S.Bronikowskiego (1740 m) Kozia Przełęcz (2137 m)

    5 - szlak bardzo trudny (ciągła wspinaczka i ekspozycja)
    Idziemy w stronę Dolinki Pustej, najpierw wygodną ścieżką, następnie przez rozległe rumowisko skalne. Widoki na urwiste ściany Koziego Wierchu i Zamarłej Turni. Wchodzimy w żleb opadający z Koziej Przełęczy. Z pomocą łańcuchów i klamer, w dużej ekspozycji, trawersujemy ściany Kozich Czub. Następnie z klamrami i łańcuchami pionowo w górę, a dalej już mniej stromo, ale nadal w ekspozycji dochodzimy do Koziej Przełęczy.
    Czas przejścia: 1 godz. 10 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:370 m | Śr. nachylenie:20.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Meta: Kozia Przełęcz


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 35 min. | Długość: 3.8 km | Suma podejść:441 m | Śr. nachylenie:11.6% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    przez Szpiglasową Przełęcz - trudniejszy wariant dojścia do Morskiego Oka


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Siklawa (1669 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Płasko kamienną ścieżką.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:1 m | Śr. nachylenie:0.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Siklawa
    Siklawa to najwyższy wodospad w Polsce (70 m). Nie jest najwyższym w całych Tatrach (najwyższym jest Ciężka Siklawa u progu Doliny Ciężkiej wys. 100 m), ale jest najpotężniejszy. Spada dwiema, a niekiedy trzema, nawet czterema strugami (które tworzą duże kaskady) ze ściany stawiarskiej Doliny Pięciu Stawów Pol. do Doliny Roztoki. Od dawna była Siklawa często odwiedzana, opiewana wierszem i prozą, malowana, rysowana i fotografowana. W gwarze podhalańskiej oznacza wodospad. Są też inne terminy oznaczające wodospad w Tatrach: siklawica, sikawka, sika, skok, wodogrzmot. [ET] [TAT]
    Siklawa (1669 m) Tablica S.Bronikowskiego (1740 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżka wznosi się lekko wśród kosodrzewiny. Mijamy odchodzące na północ szlaki na Krzyżne, a dalej na Kozi Wierch. Dochodzimy do skrzyżowania ze szlakiem żółtym, który na południe prowadzi na Szpiglasową Przełęcz, a nieco dalej skręca na północ na Kozią Przełęcz.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.5 km/h

    Tablica S.Bronikowskiego
    Tablica znajduje się w miejscu wypadku, który zdarzył się w 1917 r. podczas wspinaczki południową ścianą Zamarłej Turni. 22-letni taternik Stanisław Bronikowski to pierwsza ofiara Zamarłej Turni.
    Tablica S.Bronikowskiego (1740 m) Szpiglasowa Przełęcz (2134 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Ścieżką pomiędzy Czarnym i Wielkim Stawem Polskim. Najpierw łagodnie w górę wśród traw i kosodrzewiny, dalej bardziej stromo kamienną ścieżką i rumowiskiem skalnym. Zakosami stromo przez trawiaste zbocze, a na koniec wspinaczka po skałach ubezpieczona łańcuchami. W przypadku, gdy kamienie są mokre, należy zachować dużą ostrożność.
    Czas przejścia: 1 godz. 40 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:400 m | Śr. nachylenie:16.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Szpiglasowa Przełęcz
    Szpiglasowa Przełęcz (2134 m) Dolina za Mnichem (1785 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Po wygodnych kamiennych schodach schodzimy coraz niżej podziwiając widoki na Morskie Oko, Czarny Staw i Rysy.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.5 km | Brak podejść |Suma zejść:320 m | Śr. nachylenie w zejściu: 21.3% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Dolina za Mnichem
    Dolina za Mnichem (1785 m) Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Trasa nazywana jest od dawien Ceprostradą. Obniża się łagodnie dostarczając pięknych widoków na Morskie Oko, Mięguszowieckie Szczyty i Mnicha.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.5 km | Brak podejść |Suma zejść:390 m | Śr. nachylenie w zejściu: 15.6% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Meta: Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 50 min. | Długość: 8.5 km | Suma podejść:471 m | Śr. nachylenie:5.5% |Suma zejść:720 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.5% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak przez Świstówkę Roztocką - łatwiejszy szlak do Morskiego Oka


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżką brzegiem Przedniego Stawu Polskiego. Pod górę przez rumowisko skalne, dalej przez trawiaste zbocze do przełęczy Siodło pod Świstową Czubą. W prawo w kierunku grani opadającej z Opalonego Wierchu. Po przejściu przez grań zejście do doliny Świstówka Roztocka, a potem podejście po rumowisku skalnym na Rówień nad Kępą. Stąd świetny widok na Tatry Bielskie i Wysokie. Zejście w kierunku Morskiego Oka. Po drodze nieco eksponowany trawers przez Żleb Żandarmerii. Na koniec przez las i asfaltową drogą do Schroniska PTTK nad Morskim Okiem.
    Czas przejścia: 1 godz. 35 min. | Długość odcinka:4.0 km | Suma podejść:180 m | Śr. nachylenie:4.5% |Suma zejść:440 m | Śr. nachylenie w zejściu: 11.0% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Meta: Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 35 min. | Długość: 4.0 km | Suma podejść:180 m | Śr. nachylenie:4.5% |Suma zejść:440 m | Śr. nachylenie w zejściu: 11.0% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlakiem z parkingu w Palenicy Białczańskiej, czyli turystyka asfaltowa


    Start: Palenica Białczańska
    Palenica, jako nazwa geograficzna często występuje w całym obszarze Karpat Zachodnich, a oznacza miejsce, gdzie las lub kosodrzewina zostały wypalone. Dawniej było tu kilka szop górali z Białki, od 1951 r. stoją tu duży wojskowy budynek murowany i późniejsze mniejsze, które najpierw służyły jako strażnica WOP, a obecnie jako ośrodek wypoczynkowy. W 1962 r. urządzono tu parking samochodowy dla udających się do Morskiego Oka. To ostatnie miejsce, do którego można obecnie dojechać samochodem. Dojeżdżają tu również busy z Zakopanego. [ET][TAT]
    Palenica Białczańska (990 m) Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Trasa zaczyna się od węzła szlaków znajdującego się powyżej parkingu w Palenicy Białczańskiej. Biegnie cały czas asfaltem. Po drodze punkt widokowy w głąb Doliny Białej Wody zwieńczony Gerlachem.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:4.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.0 km/h

    Wodogrzmoty Mickiewicza
    Wodogrzmot to słowo z gwary podhalańskiej, a oznacza wodospad o dużej masie wody, spadający z hukiem głośnym jak grzmot. Jako nazwa własna Wodogrzmot, a właściwie Wodogrzmiot, termin ten był stosowany do Niżnego Wodogrzmotu w Dolinie Roztoki, czyli do jednego z trzech obecnie zwanych Wodogrzmotami Mickiewicza. A dostały one imię Mickiewicza z okazji sprowadzenia (w 1890 r.) prochów Adama Mickiewicza z Francji do Polski na Wawel. Towarzystwo Tatrzańskie w 1891 nadało Wodogrzmotom nazwę Wodospady Mickiewicza i umieściło tablicę metalową z odpowiednim napisem przy Niżnim Wodogrzmocie. Z biegiem lat utarła się dla tych wodospadów nazwa Wodogrzmoty Mickiewicza. Wodospad, który podziwiamy na szlaku, będąc na moście, to Pośredni Wodogrzmot. Dawniej możliwe było dojście ścieżkami ponad Wyżni Wodogrzmot, a do Niżniego Wodogrzmotu dochodziło się od Roztockiego Schroniska. [ET]
    Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m) Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Drogą asfaltową wznosimy się lekko. Mijamy leśniczówkę Wanta, a dalej szlak czerwony prowadzi skrótem przez las przecinając trzy razy asfaltową drogę. Dochodzimy do polany Włosienica, dokąd kiedyś dojeżdżały autobusy, a obecnie kończy się trasa dla furmanek wiozących turystów. Stąd już można podziwiać panoramę szczytów otaczających Morskie Oko. Dalej drogą przez las wśród wyłaniających się widoków na Mnicha, Cubrynę, Mięguszowieckie Szczyty dochodzimy do schroniska.
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:6.3 km | Suma podejść:300 m | Śr. nachylenie:4.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 30 min. | Długość: 9.3 km | Suma podejść:420 m | Śr. nachylenie:4.5% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 3.7 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlakiem z Toporowej Cyrhli, czyli jak pięknie dojść do Morskiego Oka


    Start: Toporowa Cyrhla
    Toporowa Cyrhla była niegdyś słynna z masowo kwitnących na niej na wiosnę krokusów. Zostały one jednak wyniszczone przez zrywanie, wykopywanie i postępującą zabudowę. Dzisiaj krokusy jeszcze rosną na polanie na początku czerwonego szlaku. Nazwa Toporowa pochodzi od nazwiska góralskiego Topór. A słowo cyrhla, które na Podhalu i w sąsiednich regionach występuje często, oznaczało polanę, która powstała przez wykarczowanie lasu. Pochodzi od słowa czyrchlić lub czerchlić, które znaczyło "obijać korę z drzewa" aby uschło, albo w ogóle "karczować". [ET] [TAT]
    Toporowa Cyrhla (992 m) Psia Trawka (1185 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Wspólnie ze szlakiem zielonym, najpierw wśród zabudowań, a następnie przez las do rozstaju szlaków. Skręcając w lewo idziemy dalej leśną ścieżką podchodząc lekko, a następnie obniżając się w kierunku Doliny Suchej Wody. Przechodząc przez mostek docieramy do polany Psia Trawka.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:180 m | Śr. nachylenie:6.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Psia Trawka
    Psia Trawka to polanka nad brzegiem Suchej Wody Gąsienicowej, powyżej ujścia Pańszczyckiego Potoku. Od 1889 stało tu małe, nie zagospodarowane schronisko TT, które w zrujnowanym stanie dotrwało do lat międzywojennych. Nazwa polany pochodzi od psiej trawki, która zresztą tu nie rośnie, odkąd ustał wypas owiec. Psia trawka, w gwarze podhalańskiej psiara lub psiarka, to bardzo ostra i sucha trawa, która zarasta wyjałowione, przepasione pastwiska i hale. Pastewnie prawie bezużyteczna, bywa nawet szkodliwa dla zwierząt. [ET]
    Psia Trawka (1185 m) Rówień Waksmundzka (1418 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Leśna ścieżka wznosi się znacznie, po czym łagodnieje i dalej biegnie wzdłuż Pańszczyckiego Potoku przekraczając go kilkakrotnie. Opuszczamy koryto potoku i podchodzimy na Polanę Waksmundzką.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:3.7 km | Suma podejść:240 m | Śr. nachylenie:6.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.7 km/h

    Rówień Waksmundzka
    Waksmundzka Rówień to duża trawiasta łąka obejmująca szerokie siodło Waksmundzkiej Przełęczy. Waksmund to nazwa wsi położonej 3,5 km na wschód od Nowego Targu. Mieszkańcy tej wsi mieli pastwiska w Gorcach i Tatrach, a wśród nich i Waksmundzką Rówień i Polanę. Słowo rówień w gwarze podhalańskiej oznacza stosunkowo płaskie i duże miejsce, zwykle na dnie doliny. [ET]
    Rówień Waksmundzka (1418 m) Polana pod Wołoszynem (1260 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak prowadzi w dół przez las. Czasami odsłaniają się widoki na słowackie Tatry Wysokie. W połowie drogi przekraczamy Waksmundzki Potok, po czym szlak lekko wznosi się i opada na Polanę pod Wołoszynem.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:2.0 km | Brak podejść |Suma zejść:170 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.5% | Śr. prędkość: 3.4 km/h

    Polana pod Wołoszynem
    Dość duża, pochyła polana, położona u stóp północno-wschodniej grani Wołoszyna. Słynna z pięknego widoku na Tatry Bielskie i Wysokie. Lubia tu bytować niedźwiedzie. [ET] [TAT]
    Polana pod Wołoszynem (1260 m) Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Leśna ścieżka obniża się dochodząc do asfaltowej drogi prowadzącej do Morskiego Oka. Po zejściu do drogi skręcamy w prawo i idąc niecały kilometr drogą dochodzimy do Wodogrzmotów.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:2.5 km | Brak podejść |Suma zejść:180 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.2% | Śr. prędkość: 5.0 km/h

    Wodogrzmoty Mickiewicza
    Wodogrzmot to słowo z gwary podhalańskiej, a oznacza wodospad o dużej masie wody, spadający z hukiem głośnym jak grzmot. Jako nazwa własna Wodogrzmot, a właściwie Wodogrzmiot, termin ten był stosowany do Niżnego Wodogrzmotu w Dolinie Roztoki, czyli do jednego z trzech obecnie zwanych Wodogrzmotami Mickiewicza. A dostały one imię Mickiewicza z okazji sprowadzenia (w 1890 r.) prochów Adama Mickiewicza z Francji do Polski na Wawel. Towarzystwo Tatrzańskie w 1891 nadało Wodogrzmotom nazwę Wodospady Mickiewicza i umieściło tablicę metalową z odpowiednim napisem przy Niżnim Wodogrzmocie. Z biegiem lat utarła się dla tych wodospadów nazwa Wodogrzmoty Mickiewicza. Wodospad, który podziwiamy na szlaku, będąc na moście, to Pośredni Wodogrzmot. Dawniej możliwe było dojście ścieżkami ponad Wyżni Wodogrzmot, a do Niżniego Wodogrzmotu dochodziło się od Roztockiego Schroniska. [ET]
    Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m) Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Drogą asfaltową wznosimy się lekko. Mijamy leśniczówkę Wanta, a dalej szlak czerwony prowadzi skrótem przez las przecinając trzy razy asfaltową drogę. Dochodzimy do polany Włosienica, dokąd kiedyś dojeżdżały autobusy, a obecnie kończy się trasa dla furmanek wiozących turystów. Stąd już można podziwiać panoramę szczytów otaczających Morskie Oko. Dalej drogą przez las wśród wyłaniających się widoków na Mnicha, Cubrynę, Mięguszowieckie Szczyty dochodzimy do schroniska.
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:6.3 km | Suma podejść:300 m | Śr. nachylenie:4.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]


    RAZEM - Czas przejścia:4 godz. 50 min. | Długość: 17.5 km | Suma podejść:720 m | Śr. nachylenie:4.1% |Suma zejść:350 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    może jeszcze na Nosal


    Start: Murowanica
    Murowanica (941 m) Nosal (1206 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    W połowie drogi pomiędzy Rondem Jana Pawłą II a Kuźnicami szlak odbija w lewo w Bulwary Słowackiego. Następnie szlak odbija w lewo i pnie się stromo w górę przez las. Szlak łagodnieje i wśród ciekawych formacji skalnych wyprowadza na szczyt Nosala.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:270 m | Śr. nachylenie:27.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Nosal
    Nosal (1206 m) Nosalowa Przełęcz (1101 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    W dół wśród skał, gdzie przyda się pomoc rąk, a następnie dość stromo przez las.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.5 km | Brak podejść |Suma zejść:100 m | Śr. nachylenie w zejściu: 20.0% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Nosalowa Przełęcz
    Nosalowa Przełęcz (1101 m) Kuźnice (1010 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Z Nosalowej Przełęczy przez las łagodnie w dół do złączenia ze szlakiem niebieskim biegnącym w Hali Gąsienicowej. Teraz wspólnie z niebieskimi kamienną drogą dość stromo w dół.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.2 km | Brak podejść |Suma zejść:90 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.5% | Śr. prędkość: 2.9 km/h

    Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]
    Kuźnice (1010 m) Murowanica (941 m)
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.4 km | Brak podejść |Suma zejść:70 m | Śr. nachylenie w zejściu: 5.0% | Śr. prędkość: 5.6 km/h

    Meta: Murowanica


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 30 min. | Długość: 4.1 km | Suma podejść:270 m | Śr. nachylenie:6.6% |Suma zejść:260 m | Śr. nachylenie w zejściu: 6.3% | Śr. prędkość: 2.7 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [ZAK_K] www.zakopane.pl/strefa-turystyczna/kultura/miejsca/muzea/zespol-dworsko-parkowy-w-kuznicach/


    Do kalkulatora szlaków

    Szlak spacerowy do polany. Z centrum Zakopanego można dojść ulicą Strążyską.


    Start: Roma
    Roma (907 m) Polana Strążyska (1040 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Atrakcjami wycieczki Doliną Strążyską są widok na strome ściany Giewontu oraz ciekawe skały wzdłuż szlaku. Szlak lekko wznosząc się biegnie wzdłuż Strążyskiego Potoku. Wychodzi na Polanę Strążyską, gdzie szałasy i bufet.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:1.6 km | Suma podejść:140 m | Śr. nachylenie:8.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.7 km/h

    Polana Strążyska
    Polana Strążyska (1040 m) Roma (907 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak rozpoczyna się na Polanie Strążyskiej, gdzie szałasy i bufet. Lekko opadając biegnie wzdłuż Strążyskiego Potoku do wylotu Doliny Strążyskiej.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.6 km | Brak podejść |Suma zejść:140 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.8% | Śr. prędkość: 3.2 km/h

    Meta: Roma


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 05 min. | Długość: 3.2 km | Suma podejść:140 m | Śr. nachylenie:4.4% |Suma zejść:140 m | Śr. nachylenie w zejściu: 4.4% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.Murowaniec na Gąsienicowej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czerwony Staw w Dolinie Pańszczycy (1656 m)
    Wchodzimy do lasu i wraz z drogą dojazdową do schroniska, którą biegnie szlak czarny do Brzezin, schodzimy łagodnie w dół. Po kilku minutach szlak żółty odbija w prawo. Po przejściu przez potok Suchej Wody, szlak zaczyna lekko się wznosić, najpierw jeszcze lasem, później przez kosodrzewinę trawersując stoki Żółtej Turni. Po obejściu Żółtej Turni, lekko schodzimy w Dolinę Pańszczycy w kierunku Czerwonego Stawu.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:3.4% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.5 km/h

    Czerwony Staw w Dolinie Pańszczycy
    Niewielki, płytki, bo niespełna 1m głębokości i w czasie suszy wysycha. Nazwa pochodzi od koloru, a to wskutek występowania w stawie gatunku sinicy, który pokrywając skorupami nabrzeżne głazy barw i je na czerwono-brunatny kolor. [TAT]
    Czerwony Staw w Dolinie Pańszczycy (1656 m) Przełęcz Krzyżne (2113 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    W skalistym terenie wznosimy się stromo po kamiennych stopniach. Podchodzimy przez rumowiska skalne, które wymagają uwagi ze względu na osuwające się kamienie.
    Czas przejścia: 1 godz. 40 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:500 m | Śr. nachylenie:20.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Meta: Przełęcz Krzyżne
    Przełęcz Krzyżne to miejsce, gdzie obecnie kończy sie Orla Perć. Dawniej biegła ona przez Wołoszyn aż do Wodogrzmotów Mickiewicza. Dzisiaj jest to teren objety ścisłym rezerwatem przyrody. Dawniej na przełęczy znajdował się kamienny schron. którego pozostałości można jeszcze zaobserwować. Krzyżne słynie z pięknej panoramy obejmującej całe Tatry Wysokie i Bielskie.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 40 min. | Długość: 6.0 km | Suma podejść:620 m | Śr. nachylenie:10.3% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.3 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.w Dolinie Pięciu Stawów


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Siklawa (1669 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Płasko kamienną ścieżką.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:1 m | Śr. nachylenie:0.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Siklawa
    Siklawa to najwyższy wodospad w Polsce (70 m). Nie jest najwyższym w całych Tatrach (najwyższym jest Ciężka Siklawa u progu Doliny Ciężkiej wys. 100 m), ale jest najpotężniejszy. Spada dwiema, a niekiedy trzema, nawet czterema strugami (które tworzą duże kaskady) ze ściany stawiarskiej Doliny Pięciu Stawów Pol. do Doliny Roztoki. Od dawna była Siklawa często odwiedzana, opiewana wierszem i prozą, malowana, rysowana i fotografowana. W gwarze podhalańskiej oznacza wodospad. Są też inne terminy oznaczające wodospad w Tatrach: siklawica, sikawka, sika, skok, wodogrzmot. [ET] [TAT]
    Siklawa (1669 m) Przełęcz Krzyżne (2113 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Szlakiem niebieskim wzdłuż Wielkiego Stawu Polskiego, wznosząc się lekko dochodzimy do rozwidlenia szlaków i wchodzimy na szlak żółty. Wznosimy się lekko wśród traw i kosodrzewiny dochodząc do progu Buczynowej Dolinki. Wąską ścieżką w pobliżu urwiska z widokami na Orlą Perć i Siklawę. Przekraczamy Żleb Buczynowy i płynący nim potok. Szlak staje się stromy i eksponowany, ale niezbyt trudny. Dochodzimy do Kopy nad Krzyżnem i stąd wraz ze znakami czerwonymi dochodzimy do Przełęczy Krzyżne.
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:500 m | Śr. nachylenie:16.7% |Suma zejść:50 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.7% | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Meta: Przełęcz Krzyżne
    Przełęcz Krzyżne to miejsce, gdzie obecnie kończy sie Orla Perć. Dawniej biegła ona przez Wołoszyn aż do Wodogrzmotów Mickiewicza. Dzisiaj jest to teren objety ścisłym rezerwatem przyrody. Dawniej na przełęczy znajdował się kamienny schron. którego pozostałości można jeszcze zaobserwować. Krzyżne słynie z pięknej panoramy obejmującej całe Tatry Wysokie i Bielskie.


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 50 min. | Długość: 3.5 km | Suma podejść:501 m | Śr. nachylenie:14.3% |Suma zejść:60 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.7% | Śr. prędkość: 1.9 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Szlak do Schr. Murowaniec na Gąsienicowej. Szlak trudny, a w przypadku zalegania śniegu w górnej części szlaku bardzo niebezpieczny.


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Kozia Dolinka (1788 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką szlak obchodzi z lewej strony Czarny Staw Gąsienicowy. W połowie drogi w lewo odchodzi żółty szlak na Skrajny Granat. Po obejściu stawu, szlak zaczyna się wznosić przez rumowiska skalne.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.7 km | Suma podejść:170 m | Śr. nachylenie:10.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Kozia Dolinka
    Górna część Doliny Czarnej Gąsienicowej pomiędzy Kozim Wierchem a Zadnim Granatem.
    Kozia Dolinka (1788 m) Zawrat (2159 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Idąc lekko wznoszącą się ścieżką mijamy Zmarzły Staw Gasienicowy. Połowa szlaku przebiega bez trudności. Ścieżka biegnąca dotąd prosto, teraz pnie się teraz stromo zakosami. Pojawiają się łańcuchy i klamry zabezpieczające trudne, eksponowane odcinki. Na chwilę ścieżka staje się mniej stroma, ale następnie, niemal do samej przełęczy, odbywa się wspinaczka eksponowanym, stromym terenem. Szlak często bywa mokry, a zalegające do wczesnego lata płaty śniegu stwarzają dodatkowe niebezpieczeństwo.
    Czas przejścia: 55 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:370 m | Śr. nachylenie:37.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.1 km/h

    Meta: Zawrat
    Przełęcz Zawrat to miejsce, gdzie zaczyna się Orla Perć. Łatwe wejście na Zawrat prowadzi tylko z Doliny Pięciu Stawów Polskich. Wejście od Doliny Gąsienicowej zbezpieczone jest w górnej części łańcuchami i klamrami. Bywa jednak utrudnione zalegającym śniegiem. Dojście Orlą Percią od Koziego Wierchu jest obecnie niemożliwe, ponieważ od 2007 roku szlak biegnie tędy tylko w przeciwnym kierunku (od Zawratu do Koziego Wierchu). Dojście od Świnicy zostało zamknięte że względu na obrywy pod Niebieską Turnią.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 05 min. | Długość: 4.5 km | Suma podejść:660 m | Śr. nachylenie:14.7% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.w Dolinie Pięciu Stawów


    Start: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]
    Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m) Siklawa (1669 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Płasko kamienną ścieżką.
    Czas przejścia: 5 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:1 m | Śr. nachylenie:0.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 6.0 km/h

    Siklawa
    Siklawa to najwyższy wodospad w Polsce (70 m). Nie jest najwyższym w całych Tatrach (najwyższym jest Ciężka Siklawa u progu Doliny Ciężkiej wys. 100 m), ale jest najpotężniejszy. Spada dwiema, a niekiedy trzema, nawet czterema strugami (które tworzą duże kaskady) ze ściany stawiarskiej Doliny Pięciu Stawów Pol. do Doliny Roztoki. Od dawna była Siklawa często odwiedzana, opiewana wierszem i prozą, malowana, rysowana i fotografowana. W gwarze podhalańskiej oznacza wodospad. Są też inne terminy oznaczające wodospad w Tatrach: siklawica, sikawka, sika, skok, wodogrzmot. [ET] [TAT]
    Siklawa (1669 m) Tablica S.Bronikowskiego (1740 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżka wznosi się lekko wśród kosodrzewiny. Mijamy odchodzące na północ szlaki na Krzyżne, a dalej na Kozi Wierch. Dochodzimy do skrzyżowania ze szlakiem żółtym, który na południe prowadzi na Szpiglasową Przełęcz, a nieco dalej skręca na północ na Kozią Przełęcz.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.5 km/h

    Tablica S.Bronikowskiego
    Tablica znajduje się w miejscu wypadku, który zdarzył się w 1917 r. podczas wspinaczki południową ścianą Zamarłej Turni. 22-letni taternik Stanisław Bronikowski to pierwsza ofiara Zamarłej Turni.
    Tablica S.Bronikowskiego (1740 m) Zawrat (2159 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką wznosimy się w kierunku grzbietu Kołowej Czuby (2105 m). Widoki na urwiste ściany Koziego Wierchu, Zamarłej Turni i znajdujących się w głębi doliny Czarnego i Zadniego Stawu Polskiego. Obchodząc wierzchołek Kołowej Czuby, podchodzimy stromo pod Przełęcz Schodki (2065 m). Trawersujemy Mały Kozi Wierch wznosząc się łagodnie po trawie i piargach, dochodzimy do Zawratu.
    Czas przejścia: 1 godz. 40 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:400 m | Śr. nachylenie:16.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Meta: Zawrat
    Przełęcz Zawrat to miejsce, gdzie zaczyna się Orla Perć. Łatwe wejście na Zawrat prowadzi tylko z Doliny Pięciu Stawów Polskich. Wejście od Doliny Gąsienicowej zbezpieczone jest w górnej części łańcuchami i klamrami. Bywa jednak utrudnione zalegającym śniegiem. Dojście Orlą Percią od Koziego Wierchu jest obecnie niemożliwe, ponieważ od 2007 roku szlak biegnie tędy tylko w przeciwnym kierunku (od Zawratu do Koziego Wierchu). Dojście od Świnicy zostało zamknięte że względu na obrywy pod Niebieską Turnią.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 05 min. | Długość: 4.5 km | Suma podejść:471 m | Śr. nachylenie:10.5% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.2% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Jedyny polski szlak na Rysy prowadzi z Morskiego Oka


    Start: Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]
    Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m) Szeroki Piarg (1395 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.3 km | Brak podejść | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.9 km/h

    Schronisko PTTK nad Morskim Okiem
    Morskie Oko to największe i najpiękniejsze jezioro w Tatrach. Długość 862 m, szerokość 566 m, długość linii brzegowej 2613 m. Od początków XIX wieku Morskie Oko stanowiło cel licznych wycieczek. W 1817 r. zbudowano drogę z Poronina przez Bukowinę. W 1902 r. ukończono budowę szosy z Zakopanego (Droga Oswalda Balzera) do samego Morskiego Oka, do którego odtąd można było dojechać samochodem. Dziś, na szczęście już nie można, ale przynajmniej wiadomo, dlaczego do Morskiego Oka idzie się szeroką ulicą. Ciekawa jest też historia schroniska. Założone w 1873 r. Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło swoją działalność właśnie od budowy schroniska przy Morskim Oku, które zostało ukończone w sierpniu 1874 r. W 1898 r. schronisko doszczętnie spłonęło, wobec czego postawiono następne, które dziś nazywane jest starym schroniskiem. W 1908 r. zbudowano natomiast schronisko, które wtedy i dziś nazywane jest nowym schroniskiem. [ET]
    Schronisko PTTK nad Morskim Okiem (1395 m) Szeroki Piarg (1395 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.2 km | Brak podejść | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Szeroki Piarg
    Szeroki Piarg (1395 m) Czarny Staw nad Morskim Okiem (1580 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamiennymi stopniami pniemy się do kotła Czarnego Stawu. Po lewej stronie towarzyszy nam potok z kaskadami zwanymi Czarnostawiańską Siklawą.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:0.6 km | Suma podejść:185 m | Śr. nachylenie:30.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 0.9 km/h

    Czarny Staw nad Morskim Okiem
    Czarny Staw nad Morskim Okiem (1580 m) Rysy (2499 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Czarny Staw obchodzimy z lewej strony. Wznosimy się w zakosy po kamiennych stopniach. Mijamy charakterystyczny głaz, skąd piękny widok na Czarny Staw i Morskie Oko. Nieco dalej dochodzimy do trawiasto-piarżystego tarasu o nazwie Bula pod Rysami (2054 m). Szlak wchodzi w charakterystyczną rysę odkąd zaczyna się wspinaczka. Zagrożeniem może być śliskie podłoże i strącane kamienie. Po pokonaniu rysy dochodzimy do najtrudniejszego miejsca, którym jest pokonywana z pomocą łańcucha kilkumetrowa wąska półka eksponowana z obydwu stron. Potem już tylko kilka minut podejścia na polski szczyt Rysów.
    Czas przejścia: 2 godz. 55 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:920 m | Śr. nachylenie:30.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.0 km/h

    Meta: Rysy
    Rysy czyli top of Poland. Każdy, kto chodzi po górach, przynajmniej raz tam chce wejść. Widok ze szczytu aż dech zapiera - ponad 100 szczytów.


    RAZEM - Czas przejścia:4 godz. 15 min. | Długość: 6.1 km | Suma podejść:1105 m | Śr. nachylenie:18.1% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków

    Krótszy wariant szlaku Ze Szczyrbskiego Jeziora.


    Start: Popradské Pleso, zast. / Popradzki Staw
    Popradské Pleso, zast. (1250 m) Symbolický cintorín, rázc. (1500 m)
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:3.6 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:6.9% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Symbolický cintorín, rázc. / Tatrzański Cmentarz
    Symbolický cintorín, rázc. (1500 m) Popradské pl. (1510 m)
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:2.9% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.4% | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Popradzki Staw
    Popradské pl. (1510 m) Nad Žabím potokom (1620 m)
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:9.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.8% | Śr. prędkość: 3.1 km/h

    Nad Žabím potokom / Nad Żabim Potokiem Mięguszow
    Nad Žabím potokom (1620 m) Ch. pod Rysmi (2245 m)
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:630 m | Śr. nachylenie:18.0% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Chata pod Rysmi / Schronisko pod Rysami
    Ch. pod Rysmi (2245 m) Rysy (2499 m)
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:25.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.3 km/h

    Meta: Rysy
    Rysy czyli top of Poland. Każdy, kto chodzi po górach, przynajmniej raz tam chce wejść. Widok ze szczytu aż dech zapiera - ponad 100 szczytów.


    RAZEM - Czas przejścia:4 godz. 05 min. | Długość: 10.1 km | Suma podejść:1270 m | Śr. nachylenie:12.6% |Suma zejść:30 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Od samych podnóży Słowackich Tatr Wysokich. Po drodze dwa schroniska.


    Start: Szczyrbskie Jezioro
    Štrbské Pleso (1350 m) Trigan (1500 m)
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:2.6 km | Suma podejść:160 m | Śr. nachylenie:6.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.4% | Śr. prędkość: 3.5 km/h

    Drygant
    Trigan (1500 m) Popradské pl. (1510 m)
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:140 m | Śr. nachylenie:5.6% |Suma zejść:130 m | Śr. nachylenie w zejściu: 5.2% | Śr. prędkość: 3.3 km/h

    Popradzki Staw
    Popradské pl. (1510 m) Nad Žabím potokom (1620 m)
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:9.2% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.8% | Śr. prędkość: 3.1 km/h

    Nad Žabím potokom / Nad Żabim Potokiem Mięguszow
    Nad Žabím potokom (1620 m) Ch. pod Rysmi (2245 m)
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:630 m | Śr. nachylenie:18.0% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Chata pod Rysmi / Schronisko pod Rysami
    Ch. pod Rysmi (2245 m) Rysy (2499 m)
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:25.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.3 km/h

    Meta: Rysy
    Rysy czyli top of Poland. Każdy, kto chodzi po górach, przynajmniej raz tam chce wejść. Widok ze szczytu aż dech zapiera - ponad 100 szczytów.


    RAZEM - Czas przejścia:4 godz. 25 min. | Długość: 10.9 km | Suma podejść:1300 m | Śr. nachylenie:11.9% |Suma zejść:160 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.5% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak z Kasprowego w dół.


    Start: Kasprowy
    Kasprowy Wierch sławę zawdzięcza kolejce gondolowej, a sama kolejka jest sławna z długich kolejek przed kasą.
    Kasprowy Wierch (1985 m) Dwoiśniak (1608 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Od szczytu około 200 metrów granią w kierunku Świnicy, a następnie w lewo w dół doliny. Umiarkowanie stromo, szlak obniża się wśród traw, a dalej wśród kosodrzewiny. Wiedzie wyłożonym kamieniami chodnikiem. Cały czas podziwiamy zachodnią część Doliny Gąsienicowej z Kościelcem i Świnicą.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:1.8 km | Brak podejść |Suma zejść:350 m | Śr. nachylenie w zejściu: 19.4% | Śr. prędkość: 3.1 km/h

    Dwoiśniak
    Dwoiśniak to zbiorowa nazwa dwóch malutkich stawków leżących tuż na wschód od miejsca, gdzie rozchodzą się szlaki na Kasprowy Wierch (żółty) i do Zielonego Stawu (czarny). W stawie żyje ciekawa fauna, wśród której są gatunki nigdzie indziej w Polsce nie spotykane (m.in. widłonóg Diaptomus tatricus). [ET]
    Dwoiśniak (1608 m) Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Nieznacznie obniżając się, szlak prowadzi przez kosodrzewinę do schroniska.
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.2 km | Brak podejść |Suma zejść:100 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.3% | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]


    RAZEM - Czas przejścia:0 godz. 50 min. | Długość: 3.0 km | Suma podejść:0 m | Śr. nachylenie:0.0% |Suma zejść:450 m | Śr. nachylenie w zejściu: 15.0% | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków


    Start: Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]
    Kuźnice (1010 m) Przełęcz między Kopami (1499 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Razem ze szlakiem zielonym na Nosal idziemy dość stromo kamienną drogą przez las. Na rozwidleniu szlaków zielone idą dalej prosto, a my skręcamy w prawo. Po drodze, na zakręcie w prawo, pomiędzy drzewami ciekawy widok na Giewont i Kalatówki. Dalej lasem szlak prowadzi na Boczań, gdzie skręca ostro w lewo prowadząc do granicy lasu i wyprowadza na grzbiet Skupniowego Upłazu. Szlak prowadzi lewą stroną grzbietu ukazując Wielki Kopieniec i Nosal. Pod koniec grzbietu, przy dojściu do Przełęczy między Kopami, szlak prowadzi po skałkach
    Czas przejścia: 1 godz. 10 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:520 m | Śr. nachylenie:14.9% |Suma zejść:30 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.9% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Przełęcz między Kopami
    Szeroka przełęcz pomiędzy Wielką Królową Kopą (1531 m) i Małą Królową Kopą (1577 m ). Przez przełęcz, zwaną także Karczmiskiem, prowadziła w XIX wieku droga, którą transportowano rudę żelaza spod Kopy Magury do Kuźnic. Ta druga nazwa pochodzi zapewne od stojącego tutaj niegdyś baraku górniczego. Ze wznoszącymi się nad nią Małą i Wielką Królową Kopą wiąże się jedna z zagadek nazewniczych – otóż Mała Królowa Kopa jest wyższa od Wielkiej. Z przełęczy pięknie prezentuje się Giewont i Czerwone Wierchy, ale pięknej Hali Gąsienicowej jeszcze nie widać. [ET]
    Przełęcz między Kopami (1499 m) Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Na przełęczy łączy się ze szlakiem żółtym, który wiódł Doliną Jaworzynki, teraz wspólnie lekko obniżając się prowadzą do schroniska Murowaniec. Po drodze stopniowo odsłania się piękny widok na otoczenie Hali Gąsienicowej.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:60 m | Śr. nachylenie:4.0% |Suma zejść:60 m | Śr. nachylenie w zejściu: 4.0% | Śr. prędkość: 4.5 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 30 min. | Długość: 5.0 km | Suma podejść:580 m | Śr. nachylenie:11.6% |Suma zejść:90 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.8% | Śr. prędkość: 3.3 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [ZAK_K] www.zakopane.pl/strefa-turystyczna/kultura/miejsca/muzea/zespol-dworsko-parkowy-w-kuznicach/


    Do kalkulatora szlaków


    Start: Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]
    Kuźnice (1010 m) Przełęcz między Kopami (1499 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak przez chwilę tylko wznosi się przez las, bo już po niecałym kilometrze wychodzi na długą Polanę Jaworzynka. Prawie płasko prowadzi ścieżką dnem doliny, napotyka szałasy pasterskie, doprowadza do końca polany, gdzie zaczyna się dość strome podejście. Najpierw lasem, a następnie kosodrzewiną, szerokimi zakosami wyprowadza na Przełęcz między Kopami.
    Czas przejścia: 1 godz. 10 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:510 m | Śr. nachylenie:14.6% |Suma zejść:20 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.6% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Przełęcz między Kopami
    Szeroka przełęcz pomiędzy Wielką Królową Kopą (1531 m) i Małą Królową Kopą (1577 m ). Przez przełęcz, zwaną także Karczmiskiem, prowadziła w XIX wieku droga, którą transportowano rudę żelaza spod Kopy Magury do Kuźnic. Ta druga nazwa pochodzi zapewne od stojącego tutaj niegdyś baraku górniczego. Ze wznoszącymi się nad nią Małą i Wielką Królową Kopą wiąże się jedna z zagadek nazewniczych – otóż Mała Królowa Kopa jest wyższa od Wielkiej. Z przełęczy pięknie prezentuje się Giewont i Czerwone Wierchy, ale pięknej Hali Gąsienicowej jeszcze nie widać. [ET]
    Przełęcz między Kopami (1499 m) Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Na przełęczy łączy się ze szlakiem żółtym, który wiódł Doliną Jaworzynki, teraz wspólnie lekko obniżając się prowadzą do schroniska Murowaniec. Po drodze stopniowo odsłania się piękny widok na otoczenie Hali Gąsienicowej.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:60 m | Śr. nachylenie:4.0% |Suma zejść:60 m | Śr. nachylenie w zejściu: 4.0% | Śr. prędkość: 4.5 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 30 min. | Długość: 5.0 km | Suma podejść:570 m | Śr. nachylenie:11.4% |Suma zejść:80 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.6% | Śr. prędkość: 3.3 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [ZAK_K] www.zakopane.pl/strefa-turystyczna/kultura/miejsca/muzea/zespol-dworsko-parkowy-w-kuznicach/


    Do kalkulatora szlaków

    Bardzo popularny szlak najpiękniejsza doliną Tatr Zachodnich.


    Start: Kiry
    Kiry (927 m) Wyżnia Kira Miętusia (962 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Idziemy bitą drogą, szeroką polaną wzdłuż Kościeliskiego Potoku.
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 5.2 km/h

    Wyżnia Kira Miętusia
    Wyżnia Kira Miętusia, zwana też często po prostu Kirą Miętusią to rozległa polana z szopami. Na wiosnę pokrywają ją łany krokusów. [ET]
    Wyżnia Kira Miętusia (962 m) Lodowe Źródło (1027 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Droga prowadzi krótko przez las i wyprowadza na polanę Stare Kościeliska. Na niej kapliczka zbudowana przez hutników, bo niegdyś, polana Stare Kościeliska była ośrodkiem hutniczym.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:60 m | Śr. nachylenie:6.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Lodowe Źródło
    Lodowe Źródło to wywierzysko, z którego Wydobywająca się woda (o temp. 4,3-4,7 C) spływa w trzech różnych kierunkach trzema potoczkami do pobliskiego Kościeliskiego Potoku. Dawniej bywało mylnie uważane za początek Czarnego Dunajca. W tym miejscu dojście do wejścia do Jaskini Mroźnej. [ET]
    Lodowe Źródło (1027 m) Polana Pisana (1030 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Przechodzimy przez formację skalną Brama Kraszewskiego, gdzie po obu stronach doliny znajdują się urwiska skalne.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.6 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:1.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Polana Pisana
    Polana Pisana (1030 m) Schronisko PTTK na Hali Ornak (1100 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak nieco się wznosi, mija polanę Smytnią i doprowadza do schroniska.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:2.0 km | Suma podejść:50 m | Śr. nachylenie:2.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.0 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Hali Ornak
    Dolina Kościeliska była celem wycieczek od początków turystyki w Tatrach. Pierwsza altana powstała przy Lodowym Źródle w 1875 r., pierwsze schronisko na Hali Pysznej w 1911 r. Obecne schronisko oddano do użytku w 1948 r. [SKP]


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 25 min. | Długość: 5.9 km | Suma podejść:150 m | Śr. nachylenie:2.5% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków

    Pełny wariant szlaku prowadzący od wylotu doliny.


    Start: przystanek PKS Dolina Chochołowska
    przystanek PKS Dolina Chochołowska (887 m) Siwa Polana (925 m)
    Czas przejścia: 15 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:40 m | Śr. nachylenie:3.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Siwa Polana
    Siwa Polana (925 m) Polana Huciska (989 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak prowadzi przez las szeroką asfaltową drogą.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:3.3 km | Suma podejść:60 m | Śr. nachylenie:1.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.4 km/h

    Polana Huciska
    Polana Huciska (989 m) Starorobociańska Dolina (1040 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak biegnie szeroką, kamienną ścieżką. Mijamy skalne formacje Niżnej i Wyżnej Bramy Chochołowskiej oraz leśniczówkę TPN.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:50 m | Śr. nachylenie:2.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 5.4 km/h

    Starorobociańska Dolina
    Starorobociańska Dolina (1040 m) Polana Trzydniówka (1080 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Kamienną ścieżką szlak wznosi się nieco pod górę.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:40 m | Śr. nachylenie:5.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Polana Trzydniówka
    Polana Trzydniówka (1080 m) Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej (1148 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak biegnie już całkiem płasko wychodząc na widokową Polanę Chochołowską, wiosną całą w krokusach. Mijamy zabudowania pasterskie, a na sam koniec wznosząc się lekko dochodzimy do schroniska.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
    Turystykę w Dolinie Chochołowskiej zapoczątkowali pionierzy narciarstwa turystycznego. W 1911 r. u wylotu Doliny Starorobociańskiej powstaje niezagospodarowany schron, a w 1932 r. już na Polanie Chochołowskiej duże schronisko, które pod koniec wojny zostało spalone. Obecne schronisko budowano w latach 1951-1953. Od 1955 r. działa przy schronisku elektrownia wodna. Polana Chochołowska jest jedną z największych i najbardziej malowniczych łąk w Tatrach Zachodnich, szczególnie piękna wiosną, gdy na całej jej przestrzeni kwitną krokusy.


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 55 min. | Długość: 8.5 km | Suma podejść:260 m | Śr. nachylenie:3.1% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 4.4 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Wariant krótszy dla korzystających z parkingu na Polanie Huciska. Można tam wypożyczyć rower i wtedy jest jeszcze szybciej.


    Start: Polana Huciska
    Polana Huciska (989 m) Starorobociańska Dolina (1040 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak biegnie szeroką, kamienną ścieżką. Mijamy skalne formacje Niżnej i Wyżnej Bramy Chochołowskiej oraz leśniczówkę TPN.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:50 m | Śr. nachylenie:2.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 5.4 km/h

    Starorobociańska Dolina
    Starorobociańska Dolina (1040 m) Polana Trzydniówka (1080 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Kamienną ścieżką szlak wznosi się nieco pod górę.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:40 m | Śr. nachylenie:5.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Polana Trzydniówka
    Polana Trzydniówka (1080 m) Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej (1148 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak biegnie już całkiem płasko wychodząc na widokową Polanę Chochołowską, wiosną całą w krokusach. Mijamy zabudowania pasterskie, a na sam koniec wznosząc się lekko dochodzimy do schroniska.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
    Turystykę w Dolinie Chochołowskiej zapoczątkowali pionierzy narciarstwa turystycznego. W 1911 r. u wylotu Doliny Starorobociańskiej powstaje niezagospodarowany schron, a w 1932 r. już na Polanie Chochołowskiej duże schronisko, które pod koniec wojny zostało spalone. Obecne schronisko budowano w latach 1951-1953. Od 1955 r. działa przy schronisku elektrownia wodna. Polana Chochołowska jest jedną z największych i najbardziej malowniczych łąk w Tatrach Zachodnich, szczególnie piękna wiosną, gdy na całej jej przestrzeni kwitną krokusy.


    RAZEM - Czas przejścia:0 godz. 55 min. | Długość: 4.0 km | Suma podejść:160 m | Śr. nachylenie:4.0% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 4.4 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Z Iwaniackiej Przełęczy widoki na otoczenie Doliny Kościeliskiej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Ornak
    Dolina Kościeliska była celem wycieczek od początków turystyki w Tatrach. Pierwsza altana powstała przy Lodowym Źródle w 1875 r., pierwsze schronisko na Hali Pysznej w 1911 r. Obecne schronisko oddano do użytku w 1948 r. [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Ornak (1100 m) Iwaniacka Przełęcz (1459 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Od schroniska dalej w głąb doliny do pobliskiej Małej Polanki Ornaczańskiej. Kamienną ścieżką w prawo w las, najpierw łagodnie, później coraz stromiej.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:360 m | Śr. nachylenie:14.4% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Iwaniacka Przełęcz
    Głęboko wcięta, szeroka przełęcz między Kominiarskim Wierchem a Ornakiem. Prowadzący przez nią szlak stanowi najdogodniejsze połączenie górnej części Chochołowskiej Doliny z Kościeliską Doliną. [ET]
    Iwaniacka Przełęcz (1459 m) Starorobociańska Dolina (1040 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Dość stromo w dół kamienną ścieżką przez las. Na Polanie Iwanówka spotykamy szlak czarny i wraz z nim dalej przez las dochodzimy do dna Doliny Chochołowskiej.
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:3.0 km | Brak podejść |Suma zejść:420 m | Śr. nachylenie w zejściu: 14.0% | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Starorobociańska Dolina
    Starorobociańska Dolina (1040 m) Polana Trzydniówka (1080 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Kamienną ścieżką szlak wznosi się nieco pod górę.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:40 m | Śr. nachylenie:5.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Polana Trzydniówka
    Polana Trzydniówka (1080 m) Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej (1148 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szlak biegnie już całkiem płasko wychodząc na widokową Polanę Chochołowską, wiosną całą w krokusach. Mijamy zabudowania pasterskie, a na sam koniec wznosząc się lekko dochodzimy do schroniska.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:4.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Meta: Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
    Turystykę w Dolinie Chochołowskiej zapoczątkowali pionierzy narciarstwa turystycznego. W 1911 r. u wylotu Doliny Starorobociańskiej powstaje niezagospodarowany schron, a w 1932 r. już na Polanie Chochołowskiej duże schronisko, które pod koniec wojny zostało spalone. Obecne schronisko budowano w latach 1951-1953. Od 1955 r. działa przy schronisku elektrownia wodna. Polana Chochołowska jest jedną z największych i najbardziej malowniczych łąk w Tatrach Zachodnich, szczególnie piękna wiosną, gdy na całej jej przestrzeni kwitną krokusy.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 25 min. | Długość: 7.7 km | Suma podejść:470 m | Śr. nachylenie:6.1% |Suma zejść:420 m | Śr. nachylenie w zejściu: 5.5% | Śr. prędkość: 3.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980


    Do kalkulatora szlaków

    Długi szlak, ale innego dojścia z dolin nie ma. Na końcu szlaku skrót przed Siklawą (czarny szlak), który stromo, ale szybciej doprowadza do schroniska


    Start: Palenica Białczańska
    Palenica, jako nazwa geograficzna często występuje w całym obszarze Karpat Zachodnich, a oznacza miejsce, gdzie las lub kosodrzewina zostały wypalone. Dawniej było tu kilka szop górali z Białki, od 1951 r. stoją tu duży wojskowy budynek murowany i późniejsze mniejsze, które najpierw służyły jako strażnica WOP, a obecnie jako ośrodek wypoczynkowy. W 1962 r. urządzono tu parking samochodowy dla udających się do Morskiego Oka. To ostatnie miejsce, do którego można obecnie dojechać samochodem. Dojeżdżają tu również busy z Zakopanego. [ET][TAT]
    Palenica Białczańska (990 m) Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Trasa zaczyna się od węzła szlaków znajdującego się powyżej parkingu w Palenicy Białczańskiej. Biegnie cały czas asfaltem. Po drodze punkt widokowy w głąb Doliny Białej Wody zwieńczony Gerlachem.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:4.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 4.0 km/h

    Wodogrzmoty Mickiewicza
    Wodogrzmot to słowo z gwary podhalańskiej, a oznacza wodospad o dużej masie wody, spadający z hukiem głośnym jak grzmot. Jako nazwa własna Wodogrzmot, a właściwie Wodogrzmiot, termin ten był stosowany do Niżnego Wodogrzmotu w Dolinie Roztoki, czyli do jednego z trzech obecnie zwanych Wodogrzmotami Mickiewicza. A dostały one imię Mickiewicza z okazji sprowadzenia (w 1890 r.) prochów Adama Mickiewicza z Francji do Polski na Wawel. Towarzystwo Tatrzańskie w 1891 nadało Wodogrzmotom nazwę Wodospady Mickiewicza i umieściło tablicę metalową z odpowiednim napisem przy Niżnim Wodogrzmocie. Z biegiem lat utarła się dla tych wodospadów nazwa Wodogrzmoty Mickiewicza. Wodospad, który podziwiamy na szlaku, będąc na moście, to Pośredni Wodogrzmot. Dawniej możliwe było dojście ścieżkami ponad Wyżni Wodogrzmot, a do Niżniego Wodogrzmotu dochodziło się od Roztockiego Schroniska. [ET]
    Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m) Rzeżuchy (1429 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Najpierw stromo w górę po kamieniach, następnie już mniej stromo przez las wzdłuż potoku Roztoka. Dochodzimy do polany Nowa Roztoka. Dalej znowu przez las.
    Czas przejścia: 1 godz. 10 min. | Długość odcinka:4.0 km | Suma podejść:330 m | Śr. nachylenie:8.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.4 km/h

    Rzeżuchy
    Rzeżuchy (1429 m) Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Stromo w górę, a następnie nieco eksponowanym trawersem dochodzimy do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich.
    Czas przejścia: 35 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:240 m | Śr. nachylenie:24.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Meta: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Dolina Pięciu Stawów Polskich to górne piętro Doliny Roztoki, oddzielone od niej 100 m progiem, z którego spada Siklawa. Dolina ma półkolisty kształt i ok. 4 km długości. W dolinie znajduje się Pięć Stawów Polskich (od nich jej nazwa), a poza tym mniejsze: Wole Oko, Szpiglasowe Stawki i jeszcze kilka maleńkich staweczków okresowych. Pierwsze schronisko Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało tu w 1876 r., równolegle za schroniskiem w Roztoce. Powstało nad Małym Stawem, najpierw zbudowane w całości z kamienia, potem rozbudowane już w drewnie. W 1911 r. do Doliny Roztoki zeszły potężne lawiny i odcięły drogę do schroniska. Przez kolejne lata zapomniane schronisko było obrabowywane i w 1919 r. jest w kompletnej ruinie. Budowa nowego schroniska rozpoczęła się w 1924 r. i ciągnęła się do roku 1931. Trudność sprawiał transport, bo materiały wynoszono na plecach z Roztoki. Przed wojną schronisko ma 100 miejsc noclegowych. Schronisko przetrwało szczęśliwie wojnę, ale na początku 1945 r. spaliło się doszczętnie. W 1948 r. przystąpiono do budowy piątego już schroniska, które ukończono w 1953 r. Schronisko ma własny generator elektryczny i oczyszczalnię ścieków. [ET] [TAT] [SKP]


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 30 min. | Długość: 8.0 km | Suma podejść:690 m | Śr. nachylenie:8.6% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 3.2 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Jedyne dojście do schroniska prowadzi obecnie tą ścieżką. Po deszczu i w czasie roztopów bywa zalana.


    Start: Wodogrzmoty Mickiewicza
    Wodogrzmot to słowo z gwary podhalańskiej, a oznacza wodospad o dużej masie wody, spadający z hukiem głośnym jak grzmot. Jako nazwa własna Wodogrzmot, a właściwie Wodogrzmiot, termin ten był stosowany do Niżnego Wodogrzmotu w Dolinie Roztoki, czyli do jednego z trzech obecnie zwanych Wodogrzmotami Mickiewicza. A dostały one imię Mickiewicza z okazji sprowadzenia (w 1890 r.) prochów Adama Mickiewicza z Francji do Polski na Wawel. Towarzystwo Tatrzańskie w 1891 nadało Wodogrzmotom nazwę Wodospady Mickiewicza i umieściło tablicę metalową z odpowiednim napisem przy Niżnim Wodogrzmocie. Z biegiem lat utarła się dla tych wodospadów nazwa Wodogrzmoty Mickiewicza. Wodospad, który podziwiamy na szlaku, będąc na moście, to Pośredni Wodogrzmot. Dawniej możliwe było dojście ścieżkami ponad Wyżni Wodogrzmot, a do Niżniego Wodogrzmotu dochodziło się od Roztockiego Schroniska. [ET]
    Wodogrzmoty Mickiewicza (1120 m) Schronisko PTTK w Roztoce (1031 m)
    Czas przejścia: 12 min. | Długość odcinka:1.0 km | Brak podejść |Suma zejść:70 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.0% | Śr. prędkość: 5.0 km/h

    Meta: Schronisko PTTK w Roztoce
    Schronisko w Roztoce wybudowano w 1876 r., dwa lata po otwarciu pierwszego schroniska w Tatrach, w Morskim Oku. Dzisiaj wydaje się, że jest ono usytuowane z dala od uczęszczanych szlaków, ale wcześniej tak nie było. Droga do Morskiego Oka wiodła właśnie tędy. Schronisko cieszyło się wielkim powodzenie. Bywał tu Stanisław Witkiewicz, Tytus Chałubiński, a Bartuś Obrochta grywał, a przez kilka lat nawet był gospodarzem schroniska. [SKP]
    To niezwykłe schronisko trzykrotnie zwyciężyło w rankingu pisma "n.p.m.", ostatnio w 2019 r.


    RAZEM - Czas przejścia:0 godz. 12 min. | Długość: 1.0 km | Suma podejść:0 m | Śr. nachylenie:0.0% |Suma zejść:70 m | Śr. nachylenie w zejściu: 7.0% | Śr. prędkość: 5.0 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.Murowaniec na Gąsienicowej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Skrajny Granat (2226 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Kamienną ścieżką, szlakiem niebieskim obchodzimy z lewej strony Czarny Staw Gąsienicowy. W połowie stawu pojawia się rozdroże, na którym żółty szlak na Skrajny Granat skręca w lewo, opuszczając ścieżkę obchodzącą staw. Podchodzimy ścieżką wśród kosodrzewiny, następnie przez rumowisko skalne. Trawersujemy szeroki żleb, dochodzimy do skał, gdzie spotykamy łańcuchy i klamry. Na końcu piarżyskiem dochodzimy do szczytu.
    Czas przejścia: 1 godz. 35 min. | Długość odcinka:2.2 km | Suma podejść:600 m | Śr. nachylenie:27.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Meta: Skrajny Granat


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 05 min. | Długość: 4.0 km | Suma podejść:720 m | Śr. nachylenie:18.0% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.9 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Przejście przez Dolinę Starej Roboty na najwyższy szczyt polskich Tatr Zachodnich


    Start: Starorobociańska Dolina
    Starorobociańska Dolina (1040 m) Starorobociańska Rówień (0 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak prowadzi przez Dolinę Starorobociańską, której nazwa pochodzi od słów "stara robota", a dotyczy jednej z najstarszych kopalń w Tatrach. Początkowo łagodnie lasem razem ze szlakiem żółtym prowadzącym na Iwaniacką Przełęcz. Szlaki rozdzielają się wkrótce na Polanie Iwanówce. Dalej lasem do Starobociańskiej Polany.
    Czas przejścia: 2 godz. 00 min. | Długość odcinka:5.0 km | Suma podejść:770 m | Śr. nachylenie:15.4% |Suma zejść:1040 m | Śr. nachylenie w zejściu: 20.8% | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Starorobociańska Rówień
    1340
    Starorobociańska Rówień (0 m) Siwa Przełęcz (1812 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Po opuszczeniu Starobociańskiej Polany, szlak wkrótce wchodzi w piętro kosodrzewiny. Teraz bardziej stromo wzdłuż Żlebu pod Pyszną, a następnie nieco łagodniej wyprowadzając na Siwą Przełęcz.
    Czas przejścia: 2 godz. 00 min. | Długość odcinka:5.0 km | Suma podejść:770 m | Śr. nachylenie:15.4% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Siwa Przełęcz
    Siwa Przełęcz (1812 m) Siwy Zwornik (1965 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Grzbietem w górę do Liliowego Karbu.
    Czas przejścia: 55 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:130 m | Śr. nachylenie:8.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.6 km/h

    Siwy Zwornik
    Siwy Zwornik (1965 m) Starorobociański Wierch (2176 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Ścieżka wznosi się nad opadającym na północ urwiskiem, a podłoże jest dość kruche. Należy zachować dużą ostrożność.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:220 m | Śr. nachylenie:22.0% |Suma zejść:20 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.0% | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Meta: Starorobociański Wierch


    RAZEM - Czas przejścia:5 godz. 35 min. | Długość: 12.5 km | Suma podejść:1890 m | Śr. nachylenie:15.1% |Suma zejść:1060 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.5% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    ten szlak to już nie żarty, to skalna wspinaczka.


    Start: Kasprowy
    Kasprowy Wierch sławę zawdzięcza kolejce gondolowej, a sama kolejka jest sławna z długich kolejek przed kasą.
    Kasprowy Wierch (1985 m) Przełęcz Liliowe (1952 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wygodną ścieżką ze szczytu głównym grzbietem Tatr, lekko w dół do Suchej Przełęczy. Lekko w górę na Beskid, a następnie już skałkami schodzimy na przełęcz.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:5.4% |Suma zejść:110 m | Śr. nachylenie w zejściu: 8.5% | Śr. prędkość: 3.1 km/h

    Przełęcz Liliowe
    Przełęcz Liliowe (1952 m) Świnicka Przełęcz (2050 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak biegnie główną granią Tatr roztaczając wspaniałe widoki na Dolinę Gąsienicową i Słowackie Tatry. Szlak wiedzie w kierunku Świnicy. Najpierw wchodzi na Skrajną Turnię, następnie schodzi lekko w dół, trawersując od północy poniżej szczytu Pośredniej Turni.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:150 m | Śr. nachylenie:15.0% |Suma zejść:50 m | Śr. nachylenie w zejściu: 5.0% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Świnicka Przełęcz
    Świnicka Przełęcz (2050 m) Świnica (2301 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Szlak prowadzi po granitowych skałach. Prowadzi stromo w górę, najpierw kamiennymi schodkami, później bardzo często po skałach ubezpieczonych łańcuchami. Trudnym miejscem jest trawers Żlebu Blatona. Przejście ubezpieczone jest łańcuchem, ale żleb kończy się stromym urwiskiem. Pod koniec szlaku dochodzi się do rozstaju szlaku, gdzie dalej na wschód prowadzi szlak na Zawrat, a wejście na szczyt Świnicy prowadzi w lewo po głazach i skałach.
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:20.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Meta: Świnica
    Świnica jest wspaniałym punktem widokowym. Niesympatyczna nazwa tej pięknej góry wzięła się prawdopodobie z podobieństwa całego masywu (od Skrajnej Turni do Niebieskiej Turni) do świni (por.Wikipedia).


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 40 min. | Długość: 3.5 km | Suma podejść:470 m | Śr. nachylenie:13.4% |Suma zejść:160 m | Śr. nachylenie w zejściu: 4.6% | Śr. prędkość: 2.1 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak z Gąsienicowej przez Świnicką Przełęcz


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Dwoiśniak (1608 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Nieznacznie wznosząc się, szlak prowadzi przez kosodrzewinę do rozstaju szlaków w okolicy stawku Dwoiśniak.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:100 m | Śr. nachylenie:8.3% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Dwoiśniak
    Dwoiśniak to zbiorowa nazwa dwóch malutkich stawków leżących tuż na wschód od miejsca, gdzie rozchodzą się szlaki na Kasprowy Wierch (żółty) i do Zielonego Stawu (czarny). W stawie żyje ciekawa fauna, wśród której są gatunki nigdzie indziej w Polsce nie spotykane (m.in. widłonóg Diaptomus tatricus). [ET]
    Dwoiśniak (1608 m) Zielony Staw Gąsienicowy (1672 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Łagodnie w górę kamiennym chodnikiem wśród jezior Doliny Gąsienicowej, a wśród nich największy w tej części doliny - Zielony Staw Gąsienicowy.
    Czas przejścia: 20 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:70 m | Śr. nachylenie:5.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Zielony Staw Gąsienicowy
    Zielony Staw Gąsienicowy lub po prostu Zielony Staw to największe jezioro w Zielonej Dolinie Gąsienicowej. Wymiary: 275 na 238 m, głęb. 15,1 m. W 1949 r. staw ten został sztucznie zarybiony, ale wyginęły prawie wszystkie pstrągi. Woda ma niespotykaną w Tatrach barwę jasnej zieleni, jest bardzo czysta. Górale nazywali to jezioro również Suczym Stawem i opowiadali, że nazwa pochodzi stąd, iż juhasi utopili w nim złą sukę. [ET] [TAT]
    Zielony Staw Gąsienicowy (1672 m) Świnicka Przełęcz (2050 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Najpierw umiarkowanie stromo kamienny chodnik wznosi się wśród kosodrzewiny i traw. Następnie wchodzi w rumowisko skalne, którym już bardziej stromo prowadzi zboczami Pośredniej Turni na przełęcz. Wczesnym latem, gdy w miejscach tych zalegają płaty śniegu, szlak staje się bardzo niebezpieczny.
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:380 m | Śr. nachylenie:21.1% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Świnicka Przełęcz
    Świnicka Przełęcz (2050 m) Świnica (2301 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Szlak prowadzi po granitowych skałach. Prowadzi stromo w górę, najpierw kamiennymi schodkami, później bardzo często po skałach ubezpieczonych łańcuchami. Trudnym miejscem jest trawers Żlebu Blatona. Przejście ubezpieczone jest łańcuchem, ale żleb kończy się stromym urwiskiem. Pod koniec szlaku dochodzi się do rozstaju szlaku, gdzie dalej na wschód prowadzi szlak na Zawrat, a wejście na szczyt Świnicy prowadzi w lewo po głazach i skałach.
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:1.2 km | Suma podejść:250 m | Śr. nachylenie:20.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Meta: Świnica
    Świnica jest wspaniałym punktem widokowym. Niesympatyczna nazwa tej pięknej góry wzięła się prawdopodobie z podobieństwa całego masywu (od Skrajnej Turni do Niebieskiej Turni) do świni (por.Wikipedia).


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 20 min. | Długość: 5.4 km | Suma podejść:800 m | Śr. nachylenie:14.8% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.3 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Szlak prowadzi przez teren rezerwatu przyrody - kozice, świstaki, jelenie, (uwaga niedźwiedź!)


    Start: Schronisko PTTK na Hali Ornak
    Dolina Kościeliska była celem wycieczek od początków turystyki w Tatrach. Pierwsza altana powstała przy Lodowym Źródle w 1875 r., pierwsze schronisko na Hali Pysznej w 1911 r. Obecne schronisko oddano do użytku w 1948 r. [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Ornak (1100 m) Wyżnia Tomanowa Polana (1476 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Szeroką leśną ścieżką, lekko wznosząc się, wzdłuż Tomanowego Potoku. Po drodze Niżna Polana Tomanowa.
    Czas przejścia: 1 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:380 m | Śr. nachylenie:15.2% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.5 km/h

    Wyżnia Tomanowa Polana
    Wyżnia Tomanowa Polana (1476 m) Tomanowa Przełęcz (1686 m)
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:210 m | Śr. nachylenie:14.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Meta: Tomanowa Przełęcz


    RAZEM - Czas przejścia:1 godz. 30 min. | Długość: 4.0 km | Suma podejść:590 m | Śr. nachylenie:14.8% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.7 km/h

    Literatura:
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980


    Do kalkulatora szlaków

    Szlak prowadzi panoramicznym grzebietem dostarczając widoków najpierw na Tatry Orawskie, a ze szczytu Wołowca na całe Tatry Zachodnie.


    Start: Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
    Turystykę w Dolinie Chochołowskiej zapoczątkowali pionierzy narciarstwa turystycznego. W 1911 r. u wylotu Doliny Starorobociańskiej powstaje niezagospodarowany schron, a w 1932 r. już na Polanie Chochołowskiej duże schronisko, które pod koniec wojny zostało spalone. Obecne schronisko budowano w latach 1951-1953. Od 1955 r. działa przy schronisku elektrownia wodna. Polana Chochołowska jest jedną z największych i najbardziej malowniczych łąk w Tatrach Zachodnich, szczególnie piękna wiosną, gdy na całej jej przestrzeni kwitną krokusy.
    Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej (1148 m) Bobrowiecki Żleb (1333 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Od rozwidlenia szlaków przy schronisku w górę wchodząc do lasu. Teraz dość stromym podejściem przez las.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:185 m | Śr. nachylenie:18.5% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Bobrowiecki Żleb
    Bobrowiecki Żleb (1333 m) Grześ (1653 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Podchodząc krótko przez las dochodzimy do jego granicy, następnie wśród kosodrzewiny docieramy na szczyt.
    Czas przejścia: 50 min. | Długość odcinka:2.0 km | Suma podejść:330 m | Śr. nachylenie:16.5% |Suma zejść:30 m | Śr. nachylenie w zejściu: 1.5% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Grześ
    Grześ (1653 m) Rakoń (1879 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Ścieżka biegnie grzbietem Długiego Upłazu. Najpierw wśród kosodrzewiny lekko w dół, a następnie już tylko wśród traw lekko w górę.
    Czas przejścia: 1 godz. 10 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:240 m | Śr. nachylenie:8.0% |Suma zejść:10 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.3% | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Rakoń
    Rakoń (1879 m) Zawracie (1863 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Lekkie zejście na przełęcz.
    Czas przejścia: 10 min. | Długość odcinka:0.7 km | Brak podejść |Suma zejść:16 m | Śr. nachylenie w zejściu: 2.3% | Śr. prędkość: 4.2 km/h

    Zawracie
    Zawracie (1863 m) Wołowiec (2062 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak biegnie nieco eksponowanym grzbietem stromo w górę. Wymaga uwagi i ostrożności.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:199 m | Śr. nachylenie:39.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.2 km/h

    Meta: Wołowiec


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 15 min. | Długość: 7.2 km | Suma podejść:954 m | Śr. nachylenie:13.3% |Suma zejść:56 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.8% | Śr. prędkość: 2.2 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Szybszy wariant wejścia na Wołowiec. Często wybierany jako szlak zejściowy z Wołowca.


    Start: Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
    Turystykę w Dolinie Chochołowskiej zapoczątkowali pionierzy narciarstwa turystycznego. W 1911 r. u wylotu Doliny Starorobociańskiej powstaje niezagospodarowany schron, a w 1932 r. już na Polanie Chochołowskiej duże schronisko, które pod koniec wojny zostało spalone. Obecne schronisko budowano w latach 1951-1953. Od 1955 r. działa przy schronisku elektrownia wodna. Polana Chochołowska jest jedną z największych i najbardziej malowniczych łąk w Tatrach Zachodnich, szczególnie piękna wiosną, gdy na całej jej przestrzeni kwitną krokusy.
    Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej (1148 m) Wyżnia Dolina Chochołowska (1200 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:2.0 km | Suma podejść:52 m | Śr. nachylenie:2.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Wyżnia Dolina Chochołowska
    Wyżnia Dolina Chochołowska (1200 m) Zawracie (1863 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Czas przejścia: 2 godz. 00 min. | Długość odcinka:2.5 km | Suma podejść:720 m | Śr. nachylenie:28.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.3 km/h

    Zawracie
    Zawracie (1863 m) Wołowiec (2062 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Szlak biegnie nieco eksponowanym grzbietem stromo w górę. Wymaga uwagi i ostrożności.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:199 m | Śr. nachylenie:39.8% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.2 km/h

    Meta: Wołowiec


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 05 min. | Długość: 5.0 km | Suma podejść:971 m | Śr. nachylenie:19.4% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 1.6 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak graniowy i zejście przez Kondratową do Kuźnic


    Start: Kasprowy
    Kasprowy Wierch sławę zawdzięcza kolejce gondolowej, a sama kolejka jest sławna z długich kolejek przed kasą.
    Kasprowy Wierch (1985 m) Przełęcz pod Kopą Kondracką (1863 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką, dość stromo schodzimy w kierunku Pośredniego Goryczkowego Wierchu, trawersując jego wierzchołek od południa. Schodzimy na Goryczkową Przełęcz Świńską. Przechodzimy granią Goryczkowych Czub i Suchych Czub obchodząc je głównie po słowackiej stronie. Miejscami trzeba zachować większą ostrożność ze względu na ekspozycję. Trawersujemy od północnej strony poniżej Suchego Wierchu Kondrackiego.
    Czas przejścia: 1 godz. 40 min. | Długość odcinka:3.5 km | Suma podejść:330 m | Śr. nachylenie:9.4% |Suma zejść:450 m | Śr. nachylenie w zejściu: 12.9% | Śr. prędkość: 2.1 km/h

    Przełęcz pod Kopą Kondracką
    Przełęcz pod Kopą Kondracką (1863 m) Schronisko PTTK na Hali Kondratowej (1333 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Licznymi zakosami szlak schodzi dość stromo w dół Doliny Kondratowej. W dolinie szlak biegnie już płasko wśród traw i kwiatów.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:3.0 km | Brak podejść |Suma zejść:530 m | Śr. nachylenie w zejściu: 17.7% | Śr. prędkość: 4.0 km/h

    Schronisko PTTK na Hali Kondratowej
    Dolina Kondratowa stanowi górne, zachodnie piętro Doliny Bystrej, która jest największą doliną walną Tatr. Schronisko na Hali Kondratowej jest natomiast najmniejszym schroniskiem w Tatrach. Powstało w 1948 r. i od początku gazduje w nim rodzina Skupniów. Najpierw Stanisław Skupień - narciarz, olimpijczyk, później jego syn Andrzej, a teraz wnuczka. W kwietniu 1953 r. zawaliła się turniczka pod granią Długiego Giewontu. Kamień o wadze 30 ton z wielką siłą wbił się w narożnik jadalni. Głaz można oglądać do dzisiaj. Kolejne głazy z lawiny leżą nieopodal schroniska. [SKP] [TAT]
    Schronisko PTTK na Hali Kondratowej (1333 m) Hotel PTTK Kalatówki (1198 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Leśna droga obniża się lekko prowadząc do Polany Kalatówki.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:2.0 km | Brak podejść |Suma zejść:135 m | Śr. nachylenie w zejściu: 6.8% | Śr. prędkość: 4.8 km/h

    Hotel PTTK Kalatówki
    Polana Kalatówki to malownicza łąka górska, piękna szczególnie wiosną, gdy kwitną krokusy. Dawniej na polanie stały szałasy pasterskie. Schronisko, a właściwie hotel, oddano do użytku w 1938 r. Wybudowało je Tatrzańskie Towarzystwo Narciarskie, a projekt schroniska wykonał Józef Jaworski, architekt i jednocześnie biegacz, wielokrotny mistrz Polski. [SKP] [TAT]
    Hotel PTTK Kalatówki (1198 m) Klasztor Albertynek (1110 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Przed Hotelem Górskim Kalatówki znajduje się rozdroże, które pozwala nam wybrać w lewo drogę prowadzącą do hotelu, lub w prawo drogę mijającą hotel. Obydwie drogi łączą się za hotelem w miejscu, gdzie znajduje się klasztor Albertynek i ścieżka wiodąca do klasztoru Albertynów.
    Czas przejścia: 14 min. | Długość odcinka:0.9 km | Brak podejść |Suma zejść:88 m | Śr. nachylenie w zejściu: 9.8% | Śr. prędkość: 3.9 km/h

    Klasztor Albertynek
    Klasztor Albertynek (1110 m) Kuźnice (1010 m)

    1 - szlak łatwy (buty trekingowe nie są konieczne)
    Idąc szeroką, kamienną, leśną drogą - Drogą Brata Alberta, dochodzimy do dolnej stacji kolejki linowej na Kasprowy Wierch.
    Czas przejścia: 11 min. | Długość odcinka:0.7 km | Brak podejść |Suma zejść:100 m | Śr. nachylenie w zejściu: 14.3% | Śr. prędkość: 3.8 km/h

    Meta: Kuźnice
    Kuźnice, a dawniej Hamry, to miejsce gdzie do 1878 r. działały huty żelaza i kuźnie. Rudę żelazną wydobywano głównie pod Kopą Magury w Dolinie Jaworzynki. Właściciele Kuźnic, rodzina Homolacsów, wybudowali tutaj dwór, w którym podejmowali naukowców, artystów, polityków. Obecnie Kuźnice znane są przede wszystkim z dolnej stacji kolejki na Kasprowy Wierch. Oprócz stacji znajduje się tu m.in. zajazd, restauracja, sklep spożywczy i pamiątkowy oraz leśniczówka TPN. W latach 2006-2008 przeprowadzono renowację dworu. Spichlerz adaptowano na salę wystaw czasowych, w wozowni urządzono muzeum historii Kuźnic, przeprowadzono odbudowę fundamentów dworu Homolacsów, renowację dworków oficjalistów z XIX w., odrestaurowano parkowe ciągi komunikacyjne i alejki wraz z oświetleniem oraz fontannę. [ET] [ZAK_K]


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 15 min. | Długość: 10.1 km | Suma podejść:330 m | Śr. nachylenie:3.3% |Suma zejść:1303 m | Śr. nachylenie w zejściu: 12.9% | Śr. prędkość: 3.1 km/h

    Literatura:
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    Z Wołowca na Raczkową Przełęcz. Obfitujący w piękne widoki szlak główną granią Tatr Zachodnich.


    Start: Wołowiec
    Wołowiec (2062 m) Jarząbczy Wierch (2137 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Z Wołowca stromo w dół dość kruchymi skałami przy znacznej ekspozycji, co wymaga dużej ostrożności, a w niektórych miejscach użycia rąk. Przed Dziurawą Przełęczą znajduje się najtrudniejsze miejsce na szlaku, pozbawiona chwytów ścianka, na którą trzeba się wspiąć do góry kilka metrów. Następnie podejście w kierunku Łopaty, której wierzchołek trawersujemy od słowackiej strony. Schodzimy na Niską Przełęcz, a następnie mozolnie, ale przy mniejszej ekspozycji, wchodzimy na Jarząbczy Wierch.
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:3.0 km | Suma podejść:430 m | Śr. nachylenie:14.3% |Suma zejść:350 m | Śr. nachylenie w zejściu: 11.7% | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Jarząbczy Wierch
    Jarząbczy Wierch (2137 m) Kończysty Wierch (2003 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Z Jarząbczego Wierchu dość łatwo schodzimy na Jarząbczą Przełęcz, a następnie w górę na Kończysty Wierch.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:50 m | Śr. nachylenie:3.3% |Suma zejść:180 m | Śr. nachylenie w zejściu: 12.0% | Śr. prędkość: 3.0 km/h

    Kończysty Wierch
    Kończysty Wierch (2003 m) Starorobociański Wierch (2176 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Schodzimy na Starorobociańską Przełęcz. Jej środkiem przebiega podłużne zagłębienie. Dalej zakosami w górę na szczyt Starorobociańskiego Wierchu.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:170 m | Śr. nachylenie:17.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.5 km/h

    Starorobociański Wierch
    Starorobociański Wierch (2176 m) Siwy Zwornik (1965 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Ścieżka schodzi w dół nad opadającym na północ urwiskiem, a podłoże jest dość kruche. Należy zachować dużą ostrożność.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:20 m | Śr. nachylenie:2.0% |Suma zejść:220 m | Śr. nachylenie w zejściu: 22.0% | Śr. prędkość: 2.4 km/h

    Meta: Siwy Zwornik


    RAZEM - Czas przejścia:3 godz. 20 min. | Długość: 6.5 km | Suma podejść:670 m | Śr. nachylenie:10.3% |Suma zejść:750 m | Śr. nachylenie w zejściu: 11.5% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    Szlak wyłącznie dla doświadczonych, sprawnych, obytych z ekspozycja turystów. O jego trudności świadczy choćby fakt, że na liczący 5 km dystans pokonuje się w 6 godzin. Do Orlej Perci dochodzą szlaki łącznikowe z Hali Gąsienicowej i Doliny Pięciu Stawów, dzięki czemu można przejście Orlej Perci podzielić na etapy, co staje się koniecznością, gdy na szlaku powstają zastoje, lub następuje załamanie pogody. Na odcinku Zawrat - Kozi Wierch obowiązuje jeden kierunek ruchu - wyłącznie od Zawratu w stronę Koziego Wierchu.


    Start: Zawrat
    Przełęcz Zawrat to miejsce, gdzie zaczyna się Orla Perć. Łatwe wejście na Zawrat prowadzi tylko z Doliny Pięciu Stawów Polskich. Wejście od Doliny Gąsienicowej zbezpieczone jest w górnej części łańcuchami i klamrami. Bywa jednak utrudnione zalegającym śniegiem. Dojście Orlą Percią od Koziego Wierchu jest obecnie niemożliwe, ponieważ od 2007 roku szlak biegnie tędy tylko w przeciwnym kierunku (od Zawratu do Koziego Wierchu). Dojście od Świnicy zostało zamknięte że względu na obrywy pod Niebieską Turnią.
    Zawrat (2159 m) Kozia Przełęcz (2137 m)

    5 - szlak bardzo trudny (ciągła wspinaczka i ekspozycja)
    Podchodzimy bez większych trudności graniową ścieżką, a następnie z pomocą łańcuchów wspinamy się na Mały Kozi Wierch (2228 m). Teraz stromo w dół z dużą ekspozycją na Zmarzłą Przełączkę Wyżnią (2201 m). Szlak przechodzi z południowej strony grani na północną. Trawersuje Żydowski Żleb, a następnie w towarzystwie łańcuchów trawersuje ściany Zmarzłych Czub i schodzi do Zmarzłej Przełęczy (2126 m). Od północy trawersuje Zamarłą Turnię, a na koniec emocjonująca drabinka schodząca na Kozią Przełęcz.
    Czas przejścia: 36 min. | Długość odcinka:1.0 km | Suma podejść:210 m | Śr. nachylenie:21.0% |Suma zejść:230 m | Śr. nachylenie w zejściu: 23.0% | Śr. prędkość: 1.7 km/h

    Kozia Przełęcz
    Kozia Przełęcz (2137 m) Kozi Wierch (2291 m)

    5 - szlak bardzo trudny (ciągła wspinaczka i ekspozycja)
    Wraz ze szlakiem żółtym, z pomocą łańcuchów i klamer, stromo w dół w kierunku południowym. Po odejściu w głąb Doliny Pięciu Stawów szlaku żółtego, czerwony pnie się stromo w górę po klamrach na Kozie Czuby. Osiągamy grań Kozich Czub z jej najwyższym z trzech wierzchołków (2266 m). Teraz jedno z najtrudniejszych miejsc, bardzo strome, ubezpieczone łańcuchami i klamrami, zejście na Kozią Przełęcz Wyżnią (2240 m). Przed nami dług, stromy komin, a następnie łatwiejsza ścieżka po głazach doprowadzająca na szczyt Koziego Wierchu.
    Czas przejścia: 31 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:225 m | Śr. nachylenie:45.0% |Suma zejść:71 m | Śr. nachylenie w zejściu: 14.2% | Śr. prędkość: 1.0 km/h

    Kozi Wierch
    Orla Perć czyli tylko dla orłów - wiadomo, najtrudniejszy szlak w Tatrach Polskich. Trudno Orlą Perć przejść, a co dopiero przy załamaniu pogody, gdy trzeba jeszcze bezpiecznie z niej zejść. Zatem, oprócz tabelki z poszczególnymi odcinkami Orlej Perci, przedstawiono poniżej wszyskie 10 szlaków zejściowych z poszczególnych etapów Orlej Perci.
    Kozi Wierch (2291 m) Żleb Kulczyńskiego (2150 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Wraz ze szlakiem czarnym schodzimy po południowej stronie grani Koziego Wierchu. Szlak czarny odbija w prawo w głąb Doliny Pięciu Stawów, a czerwony wiedzie południową stroną grani pod szczyt Buczynowej Strażnicy (2242 m). Następnie schodzi na Przełęcz nad Buczynową Dolinką (2225 m), skąd w dół Doliny Gąsienicowej opada Żleb Kulczyńskiego.
    Czas przejścia: 45 min. | Długość odcinka:0.8 km | Suma podejść:100 m | Śr. nachylenie:12.5% |Suma zejść:240 m | Śr. nachylenie w zejściu: 30.0% | Śr. prędkość: 1.1 km/h

    Żleb Kulczyńskiego
    Żleb Kulczyńskiego (2150 m) Zadni Granat (2240 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Trawersujemy Czarne Ściany. Wspinamy się kominkiem zabezpieczonym klamrami i łańcuchami, później łatwiejszym terenem dochodzimy do Zadniego Granata.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:0.7 km | Suma podejść:175 m | Śr. nachylenie:25.0% |Suma zejść:85 m | Śr. nachylenie w zejściu: 12.1% | Śr. prędkość: 1.4 km/h

    Zadni Granat
    Granaty to masyw trzech szczytów: Skrajny Granat, Pośredni Granat i Zadni Granat. Przez szczyty prowadzi Orla Perć. Szczyty Granatów rozdzielają: Pośrednia Sieczkowa Przełączka i Skrajna Sieczkowa Przełączka. Ich nazwy upamietniają Macieja Sieczkę, który był przewodnikiem podczas pierwszego udokumentowanego wejścia na Granaty. Ze Skrajnej Sieczkowej Przełączki schodzi niesławny Żleb Drège'a. W górnej części wydaje sie łatwym zejściem z Orlej Perci, ale jest to pułapka, w której smierć poniosło wielu turystów. Pierwszym z nich był student z Warszawy, od którego nazwiska żleb przyjął nazwę. Najłatwiejszy szlak prowadzi na Zadni Granat, z którego rozpościera się panorama obejmująca Tatry Bielskie i Wysokie z Lodowym Szczytem, Gerlachem, Rysami, Mięguszowieckimi Szczytami.
    Zadni Granat (2240 m) Skrajny Granat (2226 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Ze szczytu schodzimy wąską ścieżką do Pośredniej Sieczkowej Przełączki (2218 m), a następnie grzbietem grani wchodzimy na Pośredni Granat (2234 m). Teraz w dół po głazach i skałach dochodzimy do Skrajnej Sieczkowej Przełączki (2197 m). Tu znajduje się miejsce, gdzie trzeba wykonać krok ponad głęboką szczeliną. Z przełęczy opada w kierunku Czarnego Stawu Gąsienicowego Żleb Drege'a, miejsce wielu śmiertelnych wypadków. Dalej po skałach wchodzimy na szczyt Skrajnego Granatu.
    Czas przejścia: 25 min. | Długość odcinka:0.5 km | Suma podejść:35 m | Śr. nachylenie:7.0% |Suma zejść:50 m | Śr. nachylenie w zejściu: 10.0% | Śr. prędkość: 1.2 km/h

    Skrajny Granat
    Skrajny Granat (2226 m) Przełęcz Krzyżne (2113 m)

    5 - szlak bardzo trudny (ciągła wspinaczka i ekspozycja)
    Bardzo stromym zejściem, ubezpieczonym łańcuchami, a następnie wzdłuż grani dochodzimy do Granackiej Przełęczy (2145 m). Schodzimy żlebem. Po drodze głęboka szczelina, którą obchodzi się asekurując łańcuchem. W ekspozycji trawersujemy Wielką i Małą Orlą Turniczkę, a następnie wchodzimy po drabinie i dalej podchodząc po skałach dochodzimy do Orlej Przełączki Niżniej (2135 m). Przechodzimy na południową stronę grani i schodzimy stromym kominem ubezpieczonym klamrami i łańcuchem. Dochodzimy do Pościeli Jasińskiego (2125 m). Stromymi płytami, trzymając się łańcuchów, trawersujemy północne zbocza Buczynowych Czub. Dochodzimy do Przełęczy Nowickiego (2105 m). Przechodzimy na południową stronę i trawersujemy Wielką Buczynową Turnię. Stromym zejściem dochodzimy do najniższego puntu na Orlej Perci (2050 m). Z pomocą łańcuchów wspinamy się na Buczynową Turnię (2172 m). Trawersując zbocza mijamy turnię Ptak i Kopę nad Krzyżnem, kamiennym chodnikiem docieramy na Przełęcz Krzyżne.
    Czas przejścia: 1 godz. 45 min. | Długość odcinka:1.5 km | Suma podejść:332 m | Śr. nachylenie:22.1% |Suma zejść:445 m | Śr. nachylenie w zejściu: 29.7% | Śr. prędkość: 0.9 km/h

    Meta: Przełęcz Krzyżne
    Przełęcz Krzyżne to miejsce, gdzie obecnie kończy sie Orla Perć. Dawniej biegła ona przez Wołoszyn aż do Wodogrzmotów Mickiewicza. Dzisiaj jest to teren objety ścisłym rezerwatem przyrody. Dawniej na przełęczy znajdował się kamienny schron. którego pozostałości można jeszcze zaobserwować. Krzyżne słynie z pięknej panoramy obejmującej całe Tatry Wysokie i Bielskie.


    RAZEM - Czas przejścia:4 godz. 32 min. | Długość: 5.0 km | Suma podejść:1077 m | Śr. nachylenie:21.5% |Suma zejść:1121 m | Śr. nachylenie w zejściu: 22.4% | Śr. prędkość: 1.1 km/h

    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.Murowaniec na Gąsienicowej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Kozia Dolinka (1788 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką szlak obchodzi z lewej strony Czarny Staw Gąsienicowy. W połowie drogi w lewo odchodzi żółty szlak na Skrajny Granat. Po obejściu stawu, szlak zaczyna się wznosić przez rumowiska skalne.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.7 km | Suma podejść:170 m | Śr. nachylenie:10.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Kozia Dolinka
    Górna część Doliny Czarnej Gąsienicowej pomiędzy Kozim Wierchem a Zadnim Granatem.
    Kozia Dolinka (1788 m) Zadni Granat (2240 m)

    3 - szlak dość trudny (wymaga użycia rąk dla równowagi, bywają łańcuchy)
    Początkowo szlakiem żółtym po skałach mijając Zmarzły Staw. Dochodzimy do rozdroża, gdzie żółty odchodzi w prawo do Koziej Przełęczy, a my w lewo zielonym, którym niedługo do kolejnego rozdroża, gdzie dalej prosto biegnie szlak czarny w kierunku Żlebu Kulczyckiego, my zaś za szlakiem zielonym skręcamy w lewo. Podchodzimy trawiastymi zboczami. Ścieżka zakosami pnie się mocno pod górę, ale nie napotykamy trudności technicznych. Dochodzimy do grani Orlej Perci blisko szczytu Zadniego Granatu.
    Czas przejścia: 1 godz. 15 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:450 m | Śr. nachylenie:34.6% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.0 km/h

    Meta: Zadni Granat
    Granaty to masyw trzech szczytów: Skrajny Granat, Pośredni Granat i Zadni Granat. Przez szczyty prowadzi Orla Perć. Szczyty Granatów rozdzielają: Pośrednia Sieczkowa Przełączka i Skrajna Sieczkowa Przełączka. Ich nazwy upamietniają Macieja Sieczkę, który był przewodnikiem podczas pierwszego udokumentowanego wejścia na Granaty. Ze Skrajnej Sieczkowej Przełączki schodzi niesławny Żleb Drège'a. W górnej części wydaje sie łatwym zejściem z Orlej Perci, ale jest to pułapka, w której smierć poniosło wielu turystów. Pierwszym z nich był student z Warszawy, od którego nazwiska żleb przyjął nazwę. Najłatwiejszy szlak prowadzi na Zadni Granat, z którego rozpościera się panorama obejmująca Tatry Bielskie i Wysokie z Lodowym Szczytem, Gerlachem, Rysami, Mięguszowieckimi Szczytami.


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 25 min. | Długość: 4.8 km | Suma podejść:740 m | Śr. nachylenie:15.4% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.0 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków

    szlak do Schr.Murowaniec na Gąsienicowej


    Start: Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej
    Hala Gąsienicowa znajduje się w Dolinie Gąsienicowej, a ta zajmuje górne piętro największej doliny Tatr Wysokich - Doliny Suchej Wody. Zachwycająca jest panorama szczytów otaczających halę, atrakcją są jeziora polodowcowe - Gąsienicowe Stawy, których jest aż 21. Nazwę hala wzięła od Gąsieniców z Zakopanego, którzy już w XVII w. wypasali tu owce. Pierwsze schronisko na Hali Gąsienicowej stanowiły dwa szałasy, które Towarzystwo Tatrzańskie wykupiło w 1890 r. od górali. Obecny "Murowaniec" wybudowano w latach 1921 - 1925. W budowie schroniska uczestniczyło wojsko, granitowe głazy dowożono kolejką wąskotorową spod Kościelca. Ceremonii otwarcia dokonał w dniu 12 lipca 1925 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Stanisław Wojciechowski. Schronisko szczęśliwie przetrwało wojnę. W latach 1950-51 dobudowano zachodnie skrzydło, gdzie obecnie znajduje się jadalnia. W grudniu 1963 r. wybuchł pożar, schronisko spaliło się częściowo, ale dzięki pomocy wojska i turystów już w kwietniu następnego roku zostało odbudowane. [ET] [SKP]
    Schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej (1500 m) Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Wraz ze szlakiem żółtym prowadzącym na Kasprowy Wierch idziemy pierwsze 150 metrów, po czy skręcamy w lewo. Kamienna ścieżka wznosząc się lekko trawersuje zbocze Małego Kościelca. W zimie przejście to zagrożone jest lawinami. W połowie trasy, z lewej strony, u podnóża zbocza Małego Kościelca, widoczny jest obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi, który zginął w tym miejscu w lawinie. Pod koniec szlak wznosi się stromiej wchodząc na morenę czołową zamykającą Czarny Staw.
    Czas przejścia: 30 min. | Długość odcinka:1.8 km | Suma podejść:120 m | Śr. nachylenie:6.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 3.6 km/h

    Czarny Staw Gąsienicowy
    Czarny Staw Gąsienicowy zwany także Czarnym Stawem pod Kościelcem to największy z Gąsienicowych Stawów, a piąte co do powierzchni jezioro w Tatrach. Wymiary: 665 na 425 m. Czarny Staw jest jednym z kilku jezior tatrzańskich, w którym żyją ryby – pstrągi, które zostały tutaj jednak wpuszczone sztucznie, w 1881 roku. Przy północno-wschodnim brzegu jeziora znajduje się niewielka wysepka, na której w 1909 roku projektowano utworzenie mauzoleum Juliusza Słowackiego, choć wieszcz nigdy w Tatrach nie był. Nazwa stawu pochodzi od ciemnej barwy jego wód, wywołanej przez żyjące tam sinice. [ET] [TAT]
    Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) Kozia Dolinka (1788 m)

    2 - szlak nieco trudny (konieczne buty trekingowe)
    Kamienną ścieżką szlak obchodzi z lewej strony Czarny Staw Gąsienicowy. W połowie drogi w lewo odchodzi żółty szlak na Skrajny Granat. Po obejściu stawu, szlak zaczyna się wznosić przez rumowiska skalne.
    Czas przejścia: 40 min. | Długość odcinka:1.7 km | Suma podejść:170 m | Śr. nachylenie:10.0% | Brak zejść | Śr. prędkość: 2.6 km/h

    Kozia Dolinka
    Górna część Doliny Czarnej Gąsienicowej pomiędzy Kozim Wierchem a Zadnim Granatem.
    Kozia Dolinka (1788 m) Żleb Kulczyńskiego (2150 m)

    4 - szlak trudny (miejscami ekspozycja i wspinaczka)
    Początkowo szlakiem żółtym po skałach mijając Zmarzły Staw. Dochodzimy do rozdroża, gdzie żółty odchodzi w prawo do Koziej Przełęczy, a my w lewo zielonym, którym niedługo do kolejnego rozdroża, gdzie odbija w lewo na szlak zielony na Zadni Granat, a my idziemy dalej prosto za znakami czarnymi. Idziemy kamienną ścieżką, a następnie przez piarżysko dochodzimy do Rysy Zaruskiego, którą w górę po skałach. Pojawiają się łańcuchy i klamry pomagające pokonać stromy komin i eksponowaną półkę.
    Czas przejścia: 1 godz. 05 min. | Długość odcinka:1.3 km | Suma podejść:360 m | Śr. nachylenie:27.7% | Brak zejść | Śr. prędkość: 1.2 km/h

    Meta: Żleb Kulczyńskiego


    RAZEM - Czas przejścia:2 godz. 15 min. | Długość: 4.8 km | Suma podejść:650 m | Śr. nachylenie:13.5% |Suma zejść:0 m | Śr. nachylenie w zejściu: 0.0% | Śr. prędkość: 2.1 km/h

    Literatura:
    [ET] Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy, WSiT Warszawa 1973
    [SKP] Schroniska PTTK w Karpatach Polskich, Edward Moskała, PTTK, Warszawa-Kraków 1980
    [TAT] Tatry - Przewodnik turystyczny Tatry Polskie i Słowackie, Józef Nyka, Trawers, Warszawa 1994


    Do kalkulatora szlaków